Isa sa mga pinakamalupit na pagsubok na kinaharap ni Ruffa Mae Quinto ay nang siya’y kailangan magbigay ng isang malupit na balita sa kanyang anak na si Roman—ang pagkawala ng kanyang ama, si Trevor. Isang matinding sakuna na dumating sa buhay nilang mag-ina, at ang reaksyon ng bata ay hindi matitinag sa sakit. Hindi madali para kay Ruffa na ipaalam ang pangyayaring ito, at ang puso niya ay napunit sa bawat salita na lumabas mula sa kanyang bibig.

Ipinanganak sa isang pook kung saan ang pamilya ang pinakamahalaga, si Ruffa Mae Quinto ay laging ipinagmamalaki ang pagmamahal at pagsasama sa kanyang pamilya. Pero ngayong araw, ang hindi inaasahan na balita tungkol sa pagpanaw ng kanyang ex-husband, si Trevor, ay sumabog na parang isang bombang hindi kayang pigilin. Ang kanilang anak, si Roman, na nasa edad na siya ay nagsisimula pa lamang matutunan ang mga pag-ibig, ay nahulog sa isang masalimuot na mundo ng kalungkutan at pangungulila.

Nagmumula sa kalagitnaan ng gabi, si Ruffa ay tahimik na nakaupo sa tabi ng kama ng kanyang anak. Habang natutulog si Roman, nagbabalik-loob siya sa mga alaala ng mga magagandang araw na ang pamilya ay buo at masaya. Hindi niya inaasahan na sa isang saglit, ang lahat ng iyon ay babago. Pumait ang puso ng nanay na nagmamahal sa kanyang anak, kaya naman isang malupit na desisyon ang kanyang ginawa.

“Roman, may sasabihin ako sa iyo,” ang nasambit ni Ruffa na may halong lungkot at takot sa kanyang tinig. Alam niyang hindi ito madali para sa isang bata, ngunit ang kailangan ay magbigay ng tapang sa kanya at sa kanyang anak.

Nang magsalita si Ruffa, nagdulot ito ng pananabik at takot sa mata ni Roman. Sa kabila ng pagka-bighani sa kanyang ina, naguguluhan siya. Hindi ito ang balitang inaasahan ng isang bata na may mga pangarap na magkasama ang kanyang pamilya. Sa isang saglit, ang masaya niyang buhay ay nauurong.

“Mom… anong nangyari? Where’s Daddy?” tanong ni Roman, ang mga mata niyang punong-puno ng mga tanong at sakit. Hindi niya maintindihan ang isang pangyayari na nagbago sa kanya magdamag.

“Baby, your daddy… he’s gone.” Lumuha si Ruffa ng hindi inaasahan. Hindi niya kayang pigilin ang mga luha na dulot ng biglaang pagpanaw ng kanilang ama. Tumulo ang luha ni Roman, at tanging ang katawan ni Ruffa ang naging sandigan ng bata. Hindi niya kayang gawing buo ang sakit ng kanyang anak. Sa kanyang mga bisig, siya lang ang nagiging kalakasan ng batang ito.

Habang ang puso ni Ruffa ay tila binasag sa bawat patak ng luha ni Roman, sumik ang isang bagong pag-asa na ang kanilang pagmamahalan at suporta sa isa’t isa ay magdadala sa kanila sa mas magandang bukas. Pero sa gabing iyon, niyakap ng mag-ina ang kanilang sakit, at nagdasal na sana makatawid sila sa pinakamatinding pagsubok ng kanilang buhay.