Manila — “Hindi ko na kaya,” ang huling text na natanggap ng kaibigan ni Mara Villanueva, isang dating child star na minahal ng buong bansa sa mga teleserye noong early 2000s. Pero walang nakapaghanda sa trahedyang sumunod.

Mara, 38, ay natagpuang patay kasama ang tatlong anak niya—sina Alon (10), Tala (8), at Sinta (5)—matapos ang isang sunog sa kanilang tinitirhang lumang bahay sa Antipolo. Sa una’y inakala ng mga pulis na aksidente ito, pero sa mas malalim na imbestigasyon, lumabas na ang apoy ay sinadya—at si Mara mismo ang may kagagawan.

Pero bakit?

ANG LIHIM NA BINUBUO NG MAHABANG PANAHON

Kilala si Mara sa pagiging bubbly at masayahing personalidad. Sa camera, palaging naka-ngiti. Pero sa likod nito, isang madilim na kwento ang matagal nang bumabalot sa kanyang buhay.

Nabuntis siya sa edad na 19 kay Alon, matapos siyang iwan ng isang producer na nangako ng kasikatan kapalit ng “kalayaan.” Mula noon, tuluy-tuloy na ang pagbagsak ng kanyang career. Hindi na siya nakuha sa mga proyekto, lalo nang lumabas ang tsismis tungkol sa kanyang “unstable behavior.”

Nais niyang itama ang lahat. Lumaban siya. Nagtrabaho bilang saleslady, online seller, at kahit sa fast food chain. Pero ang kita ay hindi sapat para sa gamot niya sa bipolar disorder—isang kondisyon na hindi alam ng marami ay matagal na pala niyang pinagdadaanan.

WALANG KAKAMPI

Madalas, sa mga Facebook post ni Mara, ramdam ang pagod at hinanakit. “Pagod na ako magpaliwanag. Ginawa ko na lahat,” sabi niya sa isang post, dalawang buwan bago ang insidente.

Ang ina niyang si Aling Letty, 65, ay may sariling sakit at hindi na rin nakakatulong. Wala ring suporta mula sa ama ng mga bata, na kasalukuyang nasa abroad at hindi na nagpaparamdam.

Ang pinakamabigat? Ang pagkawala ng kustodiya ng panganay niyang si Alon ilang buwan bago ang insidente. Pero dahil sa kakulangan ng dokumento at tulong legal, napabalik ito sa kanya. At doon nagsimula ang kakaibang kilos ni Mara.

MGA PALATANDAAN NA DI PINANSIN

Ayon sa kapitbahay, ilang araw bago ang sunog, tila balisa si Mara. “Lagi siyang nakaupo sa labas, tulala. Hindi sumasagot kahit tawagin,” sabi ni Mang Tonyo, isa sa mga malapit na nakakita sa kanya.

Ang mga bata, ayon sa ilang kapitbahay, ay hindi na rin pumapasok sa school. “Parang pinipigil niya lumabas ang mga anak niya,” sabi ng isa pa.

Ngunit kahit may mga palatandaan, walang tumulong. Walang nangahas lumapit. Marahil ay takot, o baka iniisip ng iba na “drama lang.”

ANG HULING GABI

Ayon sa ulat ng BFP (Bureau of Fire Protection), may nabiling malaking halaga ng gasolina si Mara isang araw bago ang sunog. Ang CCTV sa karinderya malapit sa kanila ay nagpakita ng pag-uwi niyang may dalang plastic container.

Sa bahay, may mga sulat na naiwan sa mesa. Isa roon ang nakasulat:

“Patawad. Hindi ko kayang makita silang kunin sa akin. Sa ganitong paraan, magkasama kami habang buhay. Hindi ako masamang ina. Ako ay isang inang walang natanggap na tulong.”

ISANG MALAKING SIGAW NA DI NARINIG

Ang kwento ni Mara ay kwento ng libu-libong kababaihan at ina na unti-unting nauubos sa tahimik na laban sa loob ng tahanan. Hindi ito tungkol sa kasikatan, kundi sa sistemang kulang sa suporta sa mga tulad niya—mental health services, legal aid, at komunidad na may malasakit.

Ngayong wala na si Mara at ang kanyang mga anak, ang tanong ay: Paano tayo nakarating sa ganito?