Sa kasaysayan ng Pilipinas, wala nang tatalo pa sa kontrobersya at kuryosidad na dala ng pangalang Marcos. Ngunit sa likod ng mga usaping pulitikal at mga batikos, mayroong isang dokumentong pilit na ibinabaon sa limot ng iilan—ang Last Will and Testament ni Dating Pangulong Ferdinand E. Marcos Sr. Ito ay hindi lamang isang simpleng listahan ng mga ari-arian para sa kanyang mga tagapagmana; ito ay sinasabing isang testamento ng pamana para sa sambayanang Pilipino at sa buong sangkatauhan.
Noong taong 1998, isang sorpresang hakbang ang ginawa ni Dating Unang Ginang Imelda Romualdez Marcos. Naghain siya ng kanyang kandidatura para sa pagkapangulo sa Commission on Elections (COMELEC) na may bitbit na mabigat na layunin: ang ipatupad ang huling habilin ng kanyang asawa. Ayon sa Unang Ginang, mayroong 50-year time deposit ng mga ginto ang dating pangulo na nagsimula pa noong 1950 at nakatakdang mag-expire noong taong 2000. Ang halaga? Trilyun-trilyong dolyares na sapat sana para baguhin ang mukha ng Pilipinas at pawiin ang kahirapan ng bawat mamamayan.
Ang panukalang ito ay nagdulot ng matinding kagalakan, lalo na sa mga “Diehard Marcos Supporters” na naniniwala sa bisyon ng dating pangulo. Ngunit ilang araw bago ang eleksyon, biglang umurong sa laban si Imelda Marcos. Ayon sa kanya, may mga banta mula sa kabilang kampo na magdudulot ng kaguluhan at pagdanak ng dugo kung ipagpapatuloy niya ang kanyang pagtakbo. Dito nagsimulang maging mailap ang pangarap na maipamahagi ang tinatawag na “Wealth for Humanity.”
Noong Disyembre 22, 1998, sumailalim sa matinding pagtatanong sa Senado si Ginang Marcos. Sa gitna ng mga pagdinig, lumabas ang masakit na katotohanan na ang mga administrasyon nina Corazon Aquino at Fidel V. Ramos ay hindi inaprubahan ang tulong na hinihiling ng Unang Ginang upang ma-distribute ang benepisyo ng mga kayamanang ito. Ayon sa ilang mga analyst, kung nakipagtulungan lamang ang gobyerno noon sa halip na harangin ito, maaaring hindi na naranasan ng mga Pilipino ang tindi ng kahirapan na ating pasan sa kasalukuyan. Kahit ang paglapit ni Imelda kay Dating Pangulong Joseph “Erap” Estrada ay nauwi sa wala dahil sa pagpapatalsik sa huli noong People Power 2.
Lumipas ang mga taon at tila nabaon na sa limot ang usaping ito habang nagpapalit-palit ang mga pinuno ng bansa. Gayunpaman, ang pamilya Marcos ay hindi tumigil sa kanilang hangarin na maibahagi ang nararapat para sa taong-bayan. Sa kanilang pananaw, may isa na lamang paraan para mabuksan ang pintuan ng kayamanang ito: ang ihalal ang anak na si Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. sa pinakamataas na posisyon sa bansa.
Sa isang pagkakataon, naibahagi ni Bongbong Marcos ang presyur na kanyang nararamdaman mula pa noong siya ay bata pa. “My mother wanted me to run since I was 8 years old,” aniya. Matapos ang mahabang panahon ng pag-iisip at paghahanda, ang pamilya ay nagdesisyon na ito na ang tamang panahon. Ang kanyang pagtakbo at kalaunang panalo ay tinitingnan ng marami bilang ang susi sa paghahayag ng mga kayamanang pilit na isinasantabi ng mga makapangyarihang tao sa loob at labas ng bansa.
Ngunit sa gitna ng usaping ito tungkol sa ginto at yaman ng mundo, mayroong isang mas malalim na mensahe na ibinahagi ang ulat. Tulad ng isang ama na nag-iwan ng pamana sa kanyang anak para sa kapakanan ng lahat, mayroon ding isang Dakilang Ama na nagbigay ng pangako sa sangkatauhan. Ang Diyos, sa pamamagitan ng Kanyang Anak na si Hesus, ay naghanda rin ng isang “Last Will” para sa atin—ang buhay na walang hanggan at ang tahanan sa langit. Sinasabi sa Juan 14:1-3 na hindi tayo dapat mabalisa dahil may inihandang dako para sa atin.
Ang kwento ng pamanang Marcos ay isang paalala ng pag-asa at ang laban para sa kung ano ang nararapat para sa bayan. Ito ay isang paanyaya na suriin ang ating kasaysayan nang may bukas na isipan at unawain na ang tunay na kaunlaran ay hindi lamang nagmumula sa material na yaman, kundi sa pagkakaisa at pananampalataya. Habang hinihintay ng marami ang pagbubukas ng mga “vaults” ng ginto, nawa’y huwag nating malimutan na ang pinakamahalagang pamana ay ang ating karapatan bilang mga anak ng Diyos na makakamit sa pamamagitan ng pagtanggap sa Kanya. Ito ang kayamanang higit pa sa anumang trilyong dolyar na kayang ibigay ng mundong ito.
