Sa kasaysayan ng krimen at kulturang popular sa Pilipinas, iisang pangalan ang madalas na kaakibat ng mga kwentong kababalaghan at supernatural na kapangyarihan: si Nardong Putik. Kilala sa tunay na buhay bilang Leonardo Manecio, ang kanyang pangalan ay naging kasingkahulugan ng “agimat” at “anting-anting,” isang karakter na tila hindi tinatablan ng kamatayan hanggang sa sumapit ang kanyang huling hininga sa isang madugong engkwentro noong 1971.
Ang Pinagmulan ng Alamat
Isinilang noong Marso 25, 1925, sa Dasmariñas, Cavite, si Leonardo ay lumaki sa isang panahong ang probinsya ay pugad pa ng mga bandido at smugglers [01:35]. Ang kanyang pagpasok sa mundo ng karahasan ay nagsimula sa isang personal na trahedya—ang pagkakapaslang sa kanyang ama dahil sa mainit na politika sa Cavite [02:25]. Ito ang nagsilbing mitsa ng kanyang pagbabago mula sa pagiging isang simpleng driver at pulis tungo sa pagiging isang “kilabot” na tagasunod ng mga makapangyarihang politiko.
Ang bansag na “Nardong Putik” ay hindi lamang basta pangalan. Ayon sa mga kwentong bayan, nakuha niya ito dahil sa kanyang taktika ng pagtatago sa ilalim ng putik gamit ang tangkay ng papaya o kawayan upang makahinga habang tinatakasan ang mga awtoridad [03:40]. Ngunit higit sa kanyang mga taktika, ang pinaka-pinag-usapan ay ang kanyang umano’y agimat. May mga ulat na mayroon siyang mahiwagang medalyon at tattoo sa kanyang katawan na nagsisilbing proteksyon laban sa mga bala at patalim [04:04].
Public Enemy No. 1 o Bayani ng Masa?
Sa mata ng gobyerno, si Nardong Putik ay “Public Enemy Number One.” Siya ang utak sa likod ng mga karumal-dumal na krimen gaya ng Maragondon Massacre noong 1952, kung saan pinatay ang isang mayor at police chief [04:19]. Nasangkot din siya sa pagpatay sa mga ahente ng NBI at matataas na opisyal ng militar. Gayunpaman, sa kabila ng kanyang rekord bilang kriminal, may ibang mukha si Nardo para sa mga mahihirap na taga-Cavite.
Para sa mga magsasakang nanakawan ng baka o mga pamilyang walang malapitan sa gitna ng pang-aapi ng mga mayayaman, si Nardo ay nagsilbing “judge, jury, and executioner” [07:25]. Ang kanyang imahe bilang isang “Robin Hood” ay lalong pinagtibay ng mga pelikulang pinagbidahan ni dating Senator Ramon Revilla Sr., kung saan ipinakita siya bilang isang tagapagtanggol ng mga naaapi na may taglay na supernatural na lakas [08:30].
Ang Madugong Katapusan
Sa kabila ng mga kwentong hindi siya tinatablan ng bala, ang buhay ni Nardong Putik ay natapos sa isang paraang napaka-ordinaryo para sa isang pugante. Noong 1971, sa isang checkpoint sa Imus, Cavite, pinaulanan ng bala ng mga ahente ng NBI at Constabulary ang kanyang sasakyan [06:25]. May mga teorya na bago ang ambush, nilasing muna siya ng isang pinagkakatiwalaang kaibigan na nakipagsabwatan sa mga politiko [07:41]. Sa huli, tila hindi gumana ang kanyang agimat nang tablan siya ng bala na naging sanhi ng kanyang agarang kamatayan.
Ang kwento ni Nardong Putik ay isang paalala ng masalimuot na ugnayan ng krimen, politika, at kultura sa Pilipinas. Bagama’t mahirap patunayan ang pagkakaroon ng agimat, ang kanyang buhay ay nananatiling bahagi ng ating kasaysayan—isang paalala na sa pagitan ng pagiging bayani at kilabot, ang katotohanan ay madalas na nakabaon sa putik ng nakaraan. Sa huli, ang kanyang mga tattoo na “Kilabot” ang mas naging tapat na paglalarawan sa kanyang tunay na katauhan kaysa sa mga anting-anting na kanyang pinaniwalaan [08:58].
