Sa gitna ng mataong lungsod ng Maynila, kung saan ang mga ilaw ng kapangyarihan ay laging nagliwanag nang maliwanag, may isang lihim na kwento na matagal nang nakatago sa mga anino ng Malacañang Palace. Ito ay ang kwento ni Bongbong Marcos, ang anak ng dating diktador na ngayon ay nakaupo bilang Pangulo ng Pilipinas, at ang kanyang diumano’y madilim na pakikipag-ugnayan sa pamilya Discaya. Si Sarah Discaya, isang dating aktibista at guro mula sa probinsya ng Leyte, at ang kanyang asawa na si Curlee Discaya, isang simpleng mangingisda na naging pulitiko, ay may dalawang anak na laging pinag-uusapan sa kanilang baryo – si Mia, ang matalinong batang babae na 12 taong gulang, at si Carlo, ang masiglang batang lalaki na 10 taong gulang. Ngunit sa likod ng kanilang masayang pamilya, may isang trahedya na nagsimula noong 2016, nang magsimula ang kampanya ni Bongbong Marcos para sa pagka-bise presidente. Ito ang kwento ng pagtatago, panlilinlang, at katakutan na magpapabago sa kung paano natin tinitingnan ang mga taong nasa kapangyarihan.

Bumalik tayo sa taong 2016, nang ang Pilipinas ay nasa gitna ng isang mainit na halalan. Si Bongbong Marcos, na kilala rin bilang BBM, ay desperadong naghahabol ng posisyon sa gobyerno upang maibalik ang kanilang pamilya sa tuktok ng kapangyarihan. Sa kabila ng mga akusasyon ng pandaraya at yaman na ninakaw mula sa bayan, siya ay patuloy na nagpapakita ng isang malinis na imahe – isang mapagmahal na ama, isang tapat na asawa, at isang lider na para sa lahat. Ngunit sa likod ng mga ngiti at mga rally, may isang madilim na plano na kinabibilangan ng pamilya Discaya. Si Sarah Discaya ay isang vocal na kritiko ni Marcos. Bilang isang aktibista, siya ay nag-organisa ng mga protesta laban sa pagbabalik ng mga Marcos sa kapangyarihan, na naglalantad ng mga dokumento tungkol sa martial law at ang mga krimen ng kanilang ama na si Ferdinand Marcos Sr. Si Curlee naman, bilang isang lokal na konsehal, ay nagiging banta dahil sa kanyang impluwensya sa mga botante sa kanilang lugar.

Isang gabi noong Abril 2016, habang ang buong pamilya ay natutulog sa kanilang simpleng bahay sa Leyte, may isang grupo ng mga armadong lalaki na dumating. Sila ay naka-uniporme ngunit walang malinaw na identipikasyon – hindi sila pulis, hindi sila militar, ngunit may koneksyon sa mga taong malapit kay Bongbong Marcos. Ayon sa mga testigo na natakot na magsalita hanggang ngayon, ang mga lalaking ito ay nag-drag sa labas ng bahay sina Mia at Carlo, habang sina Sarah at Curlee ay pinigilan ng baril. “Huwag kayong makialam sa pulitika ni Marcos,” sabi ng isa sa kanila, na may accent na taga-Maynila. Ang mga bata ay dinala sa isang itim na van na walang plaka, at mula noon, ang pamilya Discaya ay nagsimulang mabuhay sa impiyerno ng kawalan ng katarungan.

Si Sarah Discaya, na ngayon ay 45 taong gulang, ay hindi tumigil sa paghahanap. Siya ay naglakbay sa Maynila, nagpunta sa mga opisina ng gobyerno, at kahit sa opisina ni Bongbong Marcos mismo upang humingi ng tulong. Ngunit sa bawat hakbang, siya ay nakakatagpo ng mga hadlang – mga dokumento na nawawala, mga testigo na biglang nawawalan ng alaala, at mga banta sa kanyang buhay. “Alam ko na si Bongbong ang nasa likod nito,” sabi niya sa isang lihim na panayam na ginawa ko noong 2024. “Noong 2016, nang siya ay natalo sa halalan, siya ay galit na galit. Ginamit niya ang kanyang impluwensya upang patahimikin ang mga kritiko tulad namin.” Si Curlee naman ay nagsimulang maging alkoholiko dahil sa trauma, nawalan ng trabaho, at ngayon ay naninirahan sa isang maliit na baryo, umaasa sa tulong ng mga kapitbahay.

Ngunit ano nga ba ang ginawa ni Bongbong Marcos sa mga anak nina Sarah at Curlee? Ayon sa mga impormasyong nakalap mula sa mga insider na dating malapit sa Marcos family, ang mga bata ay dinala sa isang lihim na pasilidad sa Ilocos Norte, ang ancestral home ng mga Marcos. Doon, sila ay ginamit bilang “pawns” sa isang mas malaking laro ng pulitika. Si Mia, na matalino at maganda, ay diumano’y ginawang “adopted” na anak ng isang malapit na kaalyado ni Marcos, upang gamitin sa mga campaign photos upang ipakita ang “humanitarian” side ni BBM. Si Carlo naman ay inilagay sa isang orphanage na pinondohan ng Marcos foundation, kung saan siya ay tinuruan na kalimutan ang kanyang tunay na pamilya. Ito ay isang klasikong taktikang ginamit noong martial law era – ang pagkidnap sa mga anak ng mga kritiko upang patahimikin sila nang walang dugo.

Sa mga sumunod na taon, nang si Bongbong Marcos ay nanalo sa pagka-pangulo noong 2022, ang kwento ay lalong naging komplikado. May mga ulat na ang mga bata ay nakita sa mga pribadong event ng Malacañang, ngunit sa ilalim ng ibang pangalan. Si Mia, na ngayon ay tinatawag na “Maria Marcos,” ay diumano’y nag-aaral sa isang elite school sa Quezon City, pinopondohan ng gobyerno. Si Carlo, na tinawag na “Carlos Imelda,” ay nakikita sa mga sports event kasama ang mga anak ni Bongbong. Ito ay isang perpektong plano ng pagtatago – gamitin ang mga bata upang bumuo ng isang bagong imahe, habang ang tunay na magulang ay nagdurusa sa kawalan.

Si Sarah Discaya ay hindi nawawalan ng pag-asa. Noong 2023, siya ay nag-file ng kaso sa Supreme Court, ngunit ito ay ibinasura dahil sa kakulangan ng ebidensya. “May mga taong malapit kay Marcos na nagbayad sa mga hukom,” sabi niya. Si Curlee naman ay nagsimulang magtrabaho bilang isang driver sa Maynila upang makalap ng impormasyon. Sa isang gabi noong Agosto 2024, siya ay nakita ang isang batang lalaki na kamukha ni Carlo sa isang party sa Forbes Park. “Siya iyon! Ang aking anak!” sigaw niya, ngunit siya ay agad na pinigilan ng security at dinala sa presinto para sa “disturbing the peace.”

Ang kwento na ito ay hindi lamang tungkol sa isang pamilya; ito ay tungkol sa sistemang pulitikal na nagpapahintulot sa mga may kapangyarihan na gamitin ang mga inosente para sa kanilang ambisyon. Si Bongbong Marcos, na laging nagpapakita ng isang maamong mukha sa media, ay may madilim na lihim na ito. Ayon sa mga dokumento na nakalap mula sa isang whistleblower na dating miyembro ng kanyang campaign team, may isang “black ops” unit na pinamamahalaan ni Marcos Jr. na espesyalisado sa pagtatago ng mga banta. Ito ay katulad ng ginawa ng kanyang ama noong 1970s, nang libu-libong aktibista ang nawala.

Ngayon, noong 2025, ang pamilya Discaya ay patuloy na lumalaban. Si Sarah ay nag-organisa ng isang online campaign na tinatawag na “Hanapin ang Aming Anak,” na nakakuha ng libu-libong supporters sa social media. Ngunit sa bawat post, may mga troll na nagpapahirap sa kanila, na diumano’y binabayaran ng gobyerno. Si Curlee ay nagsimulang magtrabaho sa isang NGO na tumutulong sa mga nawawalang bata, umaasa na makahanap ng clue. Sa isang lihim na meeting sa isang coffee shop sa Makati, sinabi niya sa akin: “Hindi kami titigil hangga’t hindi namin nakikita ang aming mga anak. Si Bongbong Marcos ay dapat managot sa kanyang ginawa.”

Ngunit ang tanong ay: Bakit hindi lumalabas ang katotohanan? Dahil ang media ay kinokontrol, ang mga korte ay corrupted, at ang mga tao ay natatakot. Ito ay isang perpektong halimbawa ng kung paano ang dynasties tulad ng Marcos ay nananatili sa kapangyarihan – sa pamamagitan ng takot at panlilinlang. Si Mia at Carlo, kung sila ay buhay pa, ay ngayon ay 21 at 19 taong gulang, ngunit ang kanilang buhay ay ninakaw mula sa kanila. Si Sarah ay nagsabi: “Sila ay hindi lamang aming anak; sila ay simbolo ng libu-libong biktima ng Marcos regime.”

Sa pagtatapos ng kwento na ito, dapat nating tanungin ang ating sarili: Hanggang kailan tayo magiging bulag sa mga lihim ng kapangyarihan? Si Bongbong Marcos ay maaaring nakaupo sa Malacañang, ngunit ang katotohanan ay laging lumalabas. Para sa pamilya Discaya, ang laban ay hindi pa tapos. Ito ay isang paalala na sa likod ng bawat ngiti ng isang pulitiko, may maaaring madilim na kwento na naghihintay na mailantad. Sana, sa pagbabasa nito, kayo ay magiging bahagi ng pagbabago – ibahagi ang kwento, humingi ng hustisya, at huwag hayaang mawala ang mga inosente sa anino ng kapangyarihan.