BAIAN: “HINDI KO IBOBOTO ’YAN!” — ANG ARAW NA NAG-ALINGAWNGAW ANG KONGRESO

Sa isang sesyong inaasahang magiging pormal at teknikal, biglang nag-iba ang ihip ng hangin nang tumindig si Rodante Marcoleta at binasag ang katahimikan ng bulwagan. Sa harap ng mga kasamahang mambabatas, binitiwan niya ang linyang mabilis kumalat sa social media: “Hindi ko iboboto ’yan!” Isang pangungusap na nagpasiklab ng diskusyon, nagtulak ng mga tanong, at naglatag ng mas malalim na banggaan sa usapin ng pambansang badyet.

ANG SIMULA NG SIGALOT

Ayon sa mga saksi, nagsimula ang tensyon sa pagbusisi ng mga detalye ng panukalang badyet—mga item na umano’y may kalabuan, may dobleng alokasyon, o kulang sa malinaw na paliwanag. Sa gitna ng interpelasyon, iginiit ni Marcoleta na hindi sapat ang mga sagot at may mga “numero” raw na hindi nagtutugma. Ang tono niya ay diretso, walang paligoy, at may diin—isang estilo na kilala na sa kanya.

“UMAAPAW SA MALI” — ANG PARATANG

Hindi nagtagal, lumutang ang pariralang “umaapaw sa mali.” Para kay Marcoleta, ang problema ay hindi lamang halaga kundi proseso: paano binuo, sino ang nagmungkahi, at saan mapupunta. Aniya, kung may bahid ng kalituhan ang pinanggalingan, dapat itigil at linawin bago aprubahan. Ang pahayag na ito ang nagbukas ng mas malawak na talakayan—mula sa transparency hanggang sa pananagutan.

SINAGOT ANG ABANTE AT SANDRO MARCOS

Sa gitna ng init, nadawit ang Abante matapos maglabas ng mga ulat at tanong na sinagot mismo sa plenaryo. Ngunit mas lalong uminit nang mabanggit ang pangalan ni Sandro Marcos, na iniuugnay sa posisyong pabor sa pagpasa ng badyet. Sa sagutan, malinaw ang banggaan ng pananaw: ang isang panig ay nananawagan ng agarang pag-apruba para sa pagpapatuloy ng mga programa, habang ang kabila ay humihiling ng preno hanggang sa maayos ang mga isyu.

MGA TANONG NA AYAW MAMATAY

Habang nagpapatuloy ang diskusyon, dumami ang tanong: May sapat bang dokumentasyon? May independent na beripikasyon ba? Paano masisiguro na ang pondong inilaan ay tatama sa dapat nitong patamaan? Ang mga tanong na ito ay umalingawngaw hindi lang sa loob ng Kongreso kundi pati sa publiko—lalo na sa panahong ramdam ng mamamayan ang bigat ng presyo at serbisyo.

ANG EPEKTO SA PULITIKA

Ang insidenteng ito ay hindi simpleng palitan ng salita. Para sa mga tagamasid, ito’y stress test ng institusyon: kakayanin bang magkaisa sa gitna ng hindi pagkakasundo? Ang mga pahayag na matapang ay maaaring magpalakas ng panawagan para sa reporma, ngunit maaari ring magpalalim ng hidwaan kung hindi haharapin ang ugat ng problema.

SAAN PAPUNTA?

Sa huli, nananatiling bukas ang tanong kung ano ang magiging kapalaran ng badyet. May mga nagsusulong ng kompromiso—rebisahin ang mga kontrobersiyal na item, ilatag ang malinaw na paliwanag, at ibalik sa mesa ang panukala. Mayroon ding naninindigan na huwag magmadali. Sa isang demokrasya, ang ganitong banggaan ay hindi bago—ngunit ang hamon ay kung paano ito hahantong sa mas maayos at mas malinaw na resulta para sa bayan.

ANG HULING SALITA

Ang sigaw na “Hindi ko iboboto ’yan!” ay maaaring maglaho sa ingay ng balita, ngunit ang mga tanong na iniwan nito ay mananatili. Transparency, accountability, at malinaw na proseso—iyan ang hinihingi ng sandaling ito. At habang naghihintay ang publiko ng kasagutan, isang bagay ang tiyak: ang badyet ay hindi lang numero sa papel; ito’y salamin ng mga prayoridad ng pamahalaan at ng kinabukasan ng mamamayan.

Basahin ang mga susunod na update at ang buong konteksto ng banggaan—nasa comment ang link.