Isang hindi inaasahang tagpo ang yumanig sa buong bansa matapos kumalat ang balitang iniutos diumano ni Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. (PBBM) ang paglilipat sa pangangalaga ng Department of Social Welfare and Development (DSWD) sa mga anak nina Sarah Discaya at Curlee Discaya. Ang mga eksena ng paghila at pag-iyak ng mga bata ay tila naging mitsa ng panibagong galit ng publiko laban sa administrasyon, na tinaguriang “pinakamalupit na ganti” sa kasaysayan ng pulitika sa bansa.

Ang Pagbagsak ng mga Discaya

Matatandaang ang mag-asawang Sarah at Curlee Discaya, ang mga utak sa likod ng dambuhalang kumpanyang St. Gerrard Construction, ay naging sentro ng mga imbestigasyon dahil sa mga isyu ng korapsyon at maanomalyang kontrata sa gobyerno. Ngunit ang pagkakasangkot ng kanilang mga anak sa gulo ng matatanda ay hindi inaasahan ng marami.

Ayon sa mga source mula sa Malacañang, ang hakbang na ito ay bahagi ng “protection order” dahil sa kinakaharap na mga legal na kaso ng mag-asawa na nagresulta sa pag-freeze ng kanilang mga ari-arian at pagpapakulong sa kanila. Ngunit para sa kampo ng mga Discaya, ito ay isang malinaw na anyo ng political harassment.

Tagpo ng Panaghoy: “Ma, ayaw naming sumama!”

Sinasabing naging madamdamin ang pagsisilbi ng kautusan sa loob mismo ng kanilang tahanan. Ayon sa mga nakasaksi, hindi mapigilan ang paghagulgol ng mga bata habang pilit na inilalayo sa kanilang mga kamag-anak upang dalhin sa isang “undisclosed facility” ng DSWD.

“Wala silang puso! Bakit kailangang pati ang mga bata ay madamay sa away-pulitika?” sigaw ng isang malapit na tagasuporta ng pamilya na naging viral sa social media. Ang hashtag na #HustisyaSaMgaDiscaya at #LigtasAngMgaBata ay mabilis na humataw sa TikTok at Facebook, na umani ng milyun-milyong pakikiramay mula sa mga netizens.

Ang Utos ni PBBM: Disiplina o Paghihiganti?

Nanindigan naman ang kampo ng administrasyon na ang pagkilos na ito ay alinsunod sa batas upang masiguro ang kaligtasan at kapakanan ng mga bata habang hindi pa natatapos ang imbestigasyon sa kanilang mga magulang. Ngunit marami ang nagdududa: Ito ba ay isang paraan upang “ipitin” ang mga Discaya para kumanta o ilabas ang mga itinatagong impormasyon laban sa iba pang matataas na opisyal?

Ang terminong “Ipinatapon sa DSWD” ay naging mainit na usapan dahil tila ipinapakita nito ang kapangyarihan ng Palasyo na buwagin kahit ang pinakamayayamang pamilya sa bansa kapag ito ay bumangga sa “Bagong Pilipinas.”

Konklusyon: Ang Wakas ng Isang Imperyo

Habang nananatili sa loob ng pasilidad ng DSWD ang mga anak nina Sarah at Curlee, ang kinabukasan ng pamilyang Discaya ay nananatiling madilim. Ang pag-iyak ng mga bata ay nagsisilbing paalala na sa gitna ng maruming laro ng pulitika, ang mga inosente ang madalas na nagbabayad ng pinakamahal na presyo.

Ito na ba ang tuluyang pagbagsak ng imperyo ng mga Discaya, o muli silang babangon gamit ang simpatiya ng publiko?