HINDI NIYA MALUNOK ANG NADISKUBRE NIYANG SIKRETO
Ang ating kaso ngayong araw ay kinasasangkutan ng isang Pilipina at naganap sa Munich, Germany. Taong 2016, sa malamig na lungsod sa timog ng Bavaria, ang buhay ni Josephine Navarro ay puno ng pag-asa. Isang 31-anyos na Pilipina mula sa Puerto Princesa, Palawan, isang taon na siyang naninirahan sa Germany matapos pakasalan si Dominic Kruger, isang German civil engineer na nakilala niya nang bumisita ito sa Pilipinas bilang turista.
Nagsimula ang lahat sa simpleng palitan ng mensahe hanggang sa maging araw-araw na video call, at nauwi sa muling pagbisita ni Dominic sa Pilipinas para pormal na mag-alok ng kasal. Akala ni Josephine ay natagpuan na niya ang perpektong katuwang sa buhay—maalalahanin, responsable, matalino, at tahimik. Nanirahan sila sa isang apartment sa Sendling, isang tahimik at pamilyang distrito sa Munich.
Ngunit sa kabila ng tila perpektong buhay, may mga bagay na hindi lubos na maunawaan ni Josephine. Isa na rito ang madalas na pag-iisa ni Dominic kapag nagha-hiking. Ayon kay Dominic, ito ang paraan niya para makapagpahinga mula sa stress sa trabaho. Minsan ay hindi rin ito agad nakakauwi sa dahilang may emergency sa site o na-traffic. Laging may paliwanag si Dominic na sinusundan ng yakap at lambing, kaya hinayaan na lamang ito ni Josephine.
Isang araw, habang naglilinis ng bahay, aksidenteng naitumba ni Josephine ang isang lumang kahon mula sa itaas ng cabinet. Bumukas ito at tumambad sa kanya ang ilang lumang larawan ng mga babaeng hindi niya kilala. Sa likod ng bawat larawan ay may nakasulat na pangalan at petsa. Nakita rin niya ang isang larawan ng cabin na nabanggit ni Dominic na pinupuntahan nito tuwing nagha-hiking.
Ilang linggo ang lumipas, habang nagbabasa ng balita sa kanyang tablet, nakuha ng kanyang atensyon ang tungkol sa isang babaeng mula sa Augsburg na nawawala simula pa noong 2014—si Clara Weiss. Agad na naalala ni Josephine ang pangalan, muling tiningnan ang mga larawan sa kahon, at doon niya nakumpirma ang mukha at pangalan: Clara Weiss, September 5, 2014.
Dahil sa kaba, nagsimulang mag-imbestiga si Josephine habang wala si Dominic. Sa online database ng mga nawawalang tao sa Bavaria, nakita niya muli ang pangalan ni Clara. May nabanggit din na isang cafe kung saan huling nakita ang biktima—isang lugar na pamilyar kay Josephine dahil doon sila madalas magkape kasama ang ina ni Dominic. Habang naglilinis naman ng sasakyan ng asawa, napansin niya ang mga kakaibang kalmot o gasgas sa loob ng trunk nito.
Mas naging mapagmasid si Josephine. Isang gabi, habang nagkukunwaring tulog, nakita niyang pumasok si Dominic sa study room at kumuha ng envelope sa isang lihim na compartment. Nang sumunod na araw, binuksan ni Josephine ang envelope at tumambad sa kanya ang mga pekeng passport at ID cards na may iba’t ibang pangalan ngunit mukha lahat ni Dominic.
Dito na nagpasya si Josephine na humingi ng tulong. Nagkunwari siyang pupunta sa botika ngunit dumiretso sa Sendling West Police Station. Kinausap niya ang isang opisyal tungkol sa mga pangalang nakita niya. Nagulat ang pulisya dahil ang mga pangalang iyon ay bahagi ng mga “long-term missing person’s cases” mula 2007 hanggang 2015. Agad na itinalaga si Commissar Meer para kunin ang pahayag ni Josephine.
Pinayuhan ng pulisya si Josephine na huwag magpakita ng anumang hinala kay Dominic at manatili lamang sa loob ng bahay. Nagtalaga ang pulisya ng mga “non-uniformed police” sa paligid ng apartment para sa kanyang seguridad. Makalipas ang tatlong araw, nakuha ang search warrant at hinalughog ng mga awtoridad ang kanilang apartment habang wala si Dominic. Maraming dokumento at ebidensya ang nakuha sa study room.
Dinala si Josephine sa isang “secured housing unit” para sa kanyang proteksyon. Samantala, pinuntahan ng mga operatives ang cabin ni Dominic sa gilid ng kagubatan malapit sa Kochel See. Doon, natagpuan ang mga gamit ng mga nawawalang babae—damit, bag, at mga accessories. Sa basement ng cabin, nakakita sila ng bahagi ng lupa na tila kakahukay lang, at may mga biological materials na nakuha para sa laboratory test.
Pormal na idineklarang “wanted” si Dominic Kruger ng Munich State Police. Ginamit si Josephine sa isang “covert operation” para matunton ang lokasyon ni Dominic gamit ang isang encrypted app. Bagama’t nakatanggap si Josephine ng babala mula kay Dominic na huwag makipagtulungan sa pulis, nagawa pa ring ma-triangulate ang signal nito sa Garmisch-Partenkirchen, isang sikat na pasyalan ng mga turista.
Nahuli si Dominic sa isang lumang inn. Noong Pebrero 2017, nagsimula ang paglilitis sa Munich Regional Court. Dahil sa testimonya ni Josephine, nabuo ang pattern ng mga krimen ni Dominic—mula sa mga larawan sa kahon, mga destinasyon ng hiking, hanggang sa mga pekeng ID. Sa kabila ng pagsisikap ng depensa na idahilan ang trauma o personal na isyu, hindi ito tinanggap ng korte.
Noong Hunyo 2017, napatunayang guilty si Dominic Kruger sa serye ng pagkawala ng mga babae mula 2007 hanggang 2016. Hinatulan siya ng “life imprisonment” na walang posibilidad ng parole. Pinasalamatan ng mga pamilya ng biktima si Josephine sa kanyang katapangan na naging susi sa paglutas ng kaso.
Pagkatapos ng paglilitis, bumalik si Josephine sa Pilipinas. Pagdating niya sa Palawan, naramdaman niya ang kapayapaan at ang pagkakataon para sa isang bagong simula. Bagama’t nasira ang kanyang pagsasama, nagdala naman siya ng hustisya para sa maraming biktima.
