Ang Lolo na Hindi Umurong: Isang Laban na Nagpatigil sa Mindanao!

Posted by


“LOLO SCOUT RANGER” NG MINDANAO: 70-ANYOS NA MAGSASAKA, INUBOS ANG 15 LAND GRABBERS NG SINDIKATO!

Breaking news: Isang 70-anyos na lolo, inubos ang 15 armadong miyembro ng isang sindikato sa Mindanao. Paano niya ito ginawa? Umaga na pero ang init ay nanunuot pa rin sa balat, kasabay ng mabigat na amoy ng dugo at putik. Ang huni ng mga kuliglig ay tila napalitan ng isang tahimik na sindak. Isang papalapit na sirena ang gumising sa katahimikan nang dumating ang dalawang patrol car ng PNP sa liblib na palayan.

Ang mga pulis, sa pamumuno ni SPO2 Dela Cruz, ay nagmamadaling bumaba. Ang tanawing tumambad sa kanila ay sadyang kalunos-lunos. Nagkalat ang mga bangkay sa buong palayan—sa pilapil, sa tubig, at sa tabi ng kubo. Ang kanilang mga mata ay dilat at puno ng takot. Ang mga sugat ay malalalim at malilinis na hiwa, na tila ginawa ng isang eksperto. “Ano ang nangyari rito?” bulong ni Dela Cruz. Hindi lang init ang dahilan ng kanyang pawis. Alam ng lahat na ang magsasakang si Lolo Karding ay matanda at payat na, pero hindi nila alam na ang lupang ninuno ay may sariling tagapagtanggol—isang anino mula sa nakaraan na dating nakikipaglaban sa kagubatan. Maling lolo ang kanilang kinalaban.

Si Lolo Karding ay parang anino na gumagapang sa putikan ng kanyang palayan. Ang kanyang mga kamay, bagama’t payat at puno ng bakas ng pagod, ay sanay sa paghawak ng lupa. Ito ang lupang ninuno, ang lupang pinagpawisan ng kanyang ama, lolo, at ng mga naunang henerasyon. Para sa kanya, ang palayan ay hindi lamang trabaho; ito ang puso ng kanyang pagkatao at pagkakakilanlan.

Ngunit may hapdi sa kanyang puso. Sariwa pa ang alaala ng kanyang apo na si Daniel. Dalawang linggo na ang nakalilipas nang mamatay si Daniel sa isang aksidente raw, ayon sa report ng pulis. Pero alam ni Lolo Karding at ng buong komunidad na walang aksidenteng nangyari. Pinatay si Daniel dahil sa lupang ito. Ang mga salarin ay mga tauhan ng isang land-grabbing syndicate—mga armadong goons na protektado ng isang korap na lokal na politiko. Ang layunin nila: palayasin ang mga magsasaka at tayuan ng isang luxury resort ang lupang ninuno. Ito ay isang malaking insulto para kay Karding.

Isang tanghali, dumating ang dalawang lalaking miyembro ng sindikato sakay ng motorsiklo. Bitbit ang papel at baril, mayabang nilang sinigawan si Lolo Karding. “Lolo Karding! Huling paunawa na ito. Umalis na kayo rito kung ayaw ninyong dumanas ng karahasan. Ang lupang ito ay may bago nang may-ari.” Hindi kumibo si Karding, pero sa loob niya ay kumukulo ang dugo. Hindi nakita ng mga lalaki ang isang dating Scout Ranger sa harap nila, kundi isang matandang magsasaka lang na tila susuko na. Isang malaking pagkakamali.

Pagsapit ng gabi, inihanda ni Lolo Karding ang kanyang lumang uniporme ng Scout Ranger na nakatago sa ilalim ng kanyang kama. Kinuha rin niya ang kanyang itak na pinatalas niya nang husto. Ang itak na ginagamit niya sa pagsasaka ay magsisilbing sandata muli.

Maya-maya, narinig niya ang ugong ng mga jeep at motorsiklo. Dumating ang mga tauhan ng sindikato sa pamumuno ni Mang Tonyo, ang kanang kamay ng politiko at ang suspek ni Karding sa pagpatay sa kanyang apo. Pinaligiran nila ang kubo ni Karding at sumisigaw ng mga banta. “Lumabas ka na, matanda! Alam naming nandiyan ka!” Nang sipain nila ang pinto at sunugin ang kubo, wala silang nakitang tao. Nakatakas na si Lolo Karding sa isang maliit na butas sa likod ng kubo patungo sa palayan.

Doon sa dilim ng palayan, nagbagong-anyo si Lolo Karding. Ang magsasakang kuba ay naging isang anino ng kamatayan. Ginamit niya ang putik para sa camouflage at ang mga tanim na palay para magtago. Gumawa rin siya ng mga patibong gamit ang mga kawayan at baging.

Isa-isang nawala ang mga tauhan ng sindikato. Ang bawat putok ng baril nila sa hangin ay nagsilbing mapa para kay Karding. Sa gitna ng dilim, tahimik niyang nilapitan ang mga salarin at isa-isang tinapos gamit ang kanyang itak. Malilinis ang mga hiwa sa leeg—walang sigaw, walang laban. Ang dating payapang palayan ay naging isang battlefield.

Sa huli, si Dante, ang lider ng sindikato, na lamang ang natira. Puno siya ng takot habang pilit na hinahanap ang “multo” sa dilim. Nang lumitaw si Lolo Karding sa harap niya, hindi isang matanda ang nakita niya kundi isang “matandang tigre.” Sinubukan ni Dante na bumaril, pero mas mabilis si Lolo Karding. Sa isang mabilis na galaw, tinapos ni Karding ang lider ng sindikato. Nakamit na ang hustisya para sa kanyang apo at para sa lupang ninuno.

Nang sumikat ang araw, nakaupo si Lolo Karding sa veranda ng kanyang kubo, mahinahong pinupunasan ang kanyang itak. Dumating ang mga pulis at mga kapitbahay. Bagama’t alam niyang haharap siya sa batas, payapa ang kanyang puso dahil nailigtas niya ang lupang minana niya sa kanyang mga ninuno.

Ang kwento ni Lolo Karding, ang Scout Ranger na magsasaka, ay magiging isang alamat sa kanilang lugar—isang paalala na ang lupa ay hindi lamang ari-arian, kundi buhay mismo na handang ipaglaban hanggang sa huling patak ng dugo.