NAGPANGGAP ANG MAYAMANG DALAGA BILANG KATULONG UPANG MALAMAN ANG TUNAY NA UGALI NG STEPMOM NITO
“Napakasimpleng utos, hindi mo pa magawa!” sigaw ni Molly kay Ara at sa iba pang mga katulong. Hindi makapaniwala si Ara sa ugali ng babaeng pinakasalan ng kanyang ama. “Ito pa ba ang problema niya? Sinabi ko na sa inyo, ayaw kong ginagawa akong tanga rito! Tinanggap ko kayo rito sa mansyon ko dahil kulang ako sa katulong. Pero kung ganyan ang ipapakita niyo, wala na akong magagawa sa inyo. Umalis kayo sa bahay ko!”
Galit na galit si Ara at gustong sumagot sa kanyang madrasta, pero pinili niyang magtimpi at hayaan itong maghari-harian sa mansyon ng kanyang daddy. “Humanda ka kapag dumating si Daddy, pagsisisihan mo ang ginawa mo sa akin at sa iba pang mga katulong dito,” sabi ni Ara sa kanyang isip.
Ilang buwan ang nakalipas. “May stock pa ba kayo diyan?” tanong ni Ara sa kanyang Mommy sa pamamagitan ng FaceTime. “Oo, mahirap na,” sagot ng kanyang mommy. “Darating ka ba sa Pasko?” ang sunod na tanong ni Ara. Ang mommy ni Ara ay may sarili nang pamilya; isang taon na ang nakalipas simula nang maghiwalay ang kanyang mga magulang. Ngayon, si Ara ay naninirahan mag-isa sa Amerika simula nang ma-annul ang kasal nila. Masakit ang nangyari, pero nasanay na rin si Ara sa paglipas ng panahon. “Anak, hindi ko pa alam. Alam mo naman, hindi ko pa kayang magdesisyon para diyan. Hindi pwedeng magbiyahe ang kapatid mo dahil baby pa siya,” sagot ng kanyang mommy.
Nalungkot si Ara. “Kung gusto mo, padadalhan ka namin ng invitation para makapunta ka rito sa amin para magkasama tayo ngayong Pasko,” alok ng kanyang mommy nang may ngiti. “Huwag na po, Ma, okay lang ako,” sabi ni Ara habang pumapatak ang mga luha. Natapos ang FaceTime nila. Tiningnan lang niya ang kanyang telepono. Gusto niyang pagalitan ang kanyang mommy dahil simula nang magkaroon ito ng sariling pamilya, hindi na sila nagkita nang personal. Gusto niyang magalit, pero inintindi na lang niya ito dahil hindi naman siya pinabayaan ng kanyang mga magulang sa pinansyal na pangangailangan. Minsan ay binibisita siya ng kanyang Daddy kapag may business trip ito sa Amerika. Natulog si Ara na umiiyak nang gabing iyon.
Kinaumagahan, nagtaka si Ara kung bakit walang mensahe ang kanyang Daddy. Nasanay na siya na tuwing umaga ay may mensahe na para sa kanya. Tinawagan niya ito. “Hello?” narinig niya ang boses ng isang babae. Nagtaka si Ara kung bakit babae ang sumagot sa telepono ng kanyang Daddy. Hindi sumagot si Ara. “Ikaw ba ‘yan, Ara?” Alam ng babae ang pangalan niya. “Oo, sino ito? Nasaan si Dad?” tanong ni Ara. “Hi, masaya akong marinig ang boses mo. Pakiramdam ko malapit na tayo.”
Maya-maya ay narinig niyang kinuha ng kanyang Daddy ang telepono. “Hello, baby girl, si Daddy Marshall ito.” “Dad, anong ibig sabihin nito?” agad na tanong ni Ara. “Ipapaliwanag ko sa iyo mamaya, anak. Kailangan ko lang maghanda ngayon dahil may urgent meeting ako.” “Sige, kailangan mong ipaliwanag ang lahat sa akin,” at ibinaba ni Ara ang tawag nang hindi nagpapaalam.
Humarap si Don Marshall kay Molly, ang babaeng nakausap ni Ara. Ito na ang kasintahan ng kanyang ama matapos ang maraming taon na walang karelasyon. “Pasensya na honey, hindi ko sinasadya. Gusto ko lang talagang makilala ang anak mo. Excited akong malaman kung anong pakiramdam ng maging ina. Mahal kita at mahal ko rin siya,” paliwanag ni Molly. “Galit siya, alam ko, pero maiintindihan din niya ‘yon,” sagot ni Marshall bago umalis.
Naiwan si Molly na nakataas ang kilay. Sinadya niyang pakialaman ang telepono ni Don Marshall dahil nakita niyang si Ara ang tumatawag. Sa kabila ng kabaitang ipinapakita niya kay Don Marshall, nagtatago sa kanyang anino ang isang demonyong pagkatao na inilalabas lang niya kapag wala ang kanyang boyfriend.
Nang magkaroon ng libreng oras si Don Marshall, tinawagan niya si Ara para magpaliwanag. “Hindi tungkol doon, Dad. Nagtatampo lang ako dahil bakit kailangang ilihim? Sino ba ako? Wala ba akong karapatang malaman?” sabi ni Ara. “Hindi ko sinasadyang ilihim sa iyo. Sa katunayan, may plano ako. Nagpasya akong mag-Pasko kasama ka at isasama ko si Tita Molly. Gusto kong makilala mo siya nang personal,” paliwanag ni Don Marshall.
“Paano ba kayo nagkakilala?” tanong ni Ara. “Broken ako noong oras na iyon at iniligtas ako ni Molly. Kung hindi dahil sa kanya, baka nataboy na ako sa kalsada,” kwento ni Don Marshall habang nakangiti. “Sigurado ka ba sa kanya, Dad?” patuloy ni Ara. “Tumanda na ako, Ara, at kailangan ko ng makakasama sa buhay. Nakita ko kay Molly ang pag-aalaga at pagmamahal.”
Masaya si Ara para sa kanyang ama dahil ayaw niyang maging sakim. Pero may isang hiling si Ara: “Hindi pa ako handang makipag-usap o makilala siya, Dad. At isa pa, pakiusap, huwag mong ipakikita sa kanya ang mga larawan ko. Gusto ko siyang makita nang personal pero hindi pa ngayon.” “Hindi ko alam ang dahilan mo, pero sige, susunod ako,” sabi ni Don Marshall.
Kinalaunan ay nagpakasal sina Don Marshall at Molly. Hindi dumalo si Ara sa kasal dahil may ibang plano siya. Sinunod niya ang kondisyon na hindi dapat malaman ng kanyang madrasta kung ano ang hitsura niya. Nakipag-FaceTime si Don Marshall kay Ara sa opisina para hindi makita ni Molly. “Surprise, Dad,” sabi ni Ara tungkol sa kanyang pag-uwi.
Nag-book si Ara ng ticket sa araw na umalis ang kanyang daddy ng bansa para sa isang business trip. Pagdating sa Pilipinas, nag-check-in siya sa isang mamahaling hotel. Kinabukasan, pumunta siya sa mansyon pero hindi para magpakilala, kundi para mag-apply bilang katulong. Ito ang kanyang plano para makilala ang madrasta.
“So, ikaw ang bagong katulong?” tiningnan ni Molly si Ara mula ulo hanggang paa. Hindi tumingin si Ara sa mga mata nito dahil baka makilala siya. “Sigurado ka ba sa kanya? Mukhang hindi man lang marunong humawak ng basahan. Ang kinis ng balat, parang hindi pang-trabaho,” sabi ni Molly sa mayordoma. “Madam, kulang tayo sa tao. Mabait si Tisay kaya tinanggap ko siya,” paliwanag ng mayordoma. Pinagamit ni Ara ang pangalang “Tisay” para itago ang kanyang pagkakakilanlan.
Dahil sa tagal na paninirahan sa Amerika, marunong na rin si Ara sa gawaing bahay. Pero naging mabigat ang kanyang loob sa pakikitungo ng madrasta. “Kailangan kong ipagpatuloy ito para kay Daddy. Kailangan kong makakuha ng ebidensya para mapalayas si Molly sa mansyong ito,” sabi ni Ara sa sarili.
Isang araw, habang nasa hardin, lumapit ang isang lalaki. “Bago ka ba rito?” tanong ni Philip, ang hardinero sa mansyon. Nagulat si Ara at mabilis na pinunasan ang luha. “Oo,” sagot ni Ara sa medyo pautal na Tagalog. Nagpakilala si Philip at nakipagkamay. Kahit medyo suplada si Ara, napangiti siya sa mga biro ni Philip. Sa mga sumunod na araw, napansin ni Philip ang kagandahan ni Ara at hindi na ito nawala sa kanyang isip.
Nalaman ni Ara mula sa mayordoma na masama ang ugali ni Molly kapag wala si Don Marshall. “Bakit hindi niyo isumbong kay Don Marshall?” tanong ni Ara. “Nasanay na kami. Sinabi niya sa amin na kahit magmura kami, hindi maniniwala si Don Marshall dahil asawa niya ito,” kwento ng mayordoma. Lalong nag-alab ang galit sa puso ni Ara.
Isang araw, nag-rest day si Ara at pumunta sa kanyang condo para tawagan ang kanyang Daddy. “Miss na miss na kita, Dad,” sabi ni Ara. Nagkwento si Don Marshall na na-stress siya dahil may nawawalang kalahating bilyong pondo sa kanyang kumpanya. “May magnanakaw sa loob ng kumpanya?” tanong ni Ara. “Malamang, pero tinitrace pa namin,” sagot ni Don Marshall.
Nagkaroon ng hinala si Ara na may kinalaman si Molly. At hindi siya nagkamali. Narinig niyang kausap ni Molly ang isang pinagkakatiwalaan sa telepono tungkol sa budget at utang sa casino. Si Molly ang mastermind sa pagkawala ng pera. Pinakasalan lang niya si Don Marshall para sa pera at para makakuha ng access sa mga kumpanya nito.
Isang gabi, sa hardin, nag-usap sina Ara at Philip. Nagkwento si Philip tungkol sa kanyang buhay—naulila siya noong limang taong gulang pa lang siya. Naantig ang puso ni Ara. Naisip niya ang kanyang mommy at unblocked ito sa telepono. “Anak, kumusta ka na?” tanong ng kanyang mommy. “Okay lang po, Mommy. Sorry kung naging selfish ako,” iyak ni Ara. Nalaman ni Ara na blinock pala ni Molly ang account ng kanyang mommy sa telepono ni Don Marshall.
Kinaumagahan, nakita ni Ara na nire-varnish ni Philip ang paboritong table set ng kanyang mga magulang sa hardin. Sa sobrang tuwa, nayakap ni Ara si Philip. Nagulat silang dalawa at parehong nahiya. “Salamat sa pag-varnish nito,” sabi ni Ara. Doon nagsimulang maging malapit ang dalawa, naghabulan pa sila habang nagdidilig ng halaman.
Nang magkasakit si Ara, dinalhan siya ni Philip ng mga bulaklak. Sinabi ng mayordoma na may gusto si Philip sa kanya. Ngunit isang araw, habang nililinis ni Ara ang kwarto ni Molly, nakakita siya ng mga ebidensya. Nagulat siya nang makita sa mga dokumento na si Philip ang kasabwat ni Molly sa mga transaksyon at pag-hack sa account ni Don Marshall.
Nang makita ni Ara si Philip sa gate, sinampal niya ito sa galit. “Huwag na huwag mo akong hahawakan!” sigaw ni Ara. “Ma’am Ara…” bulong ni Philip nang malaman ang totoong pagkakakilanlan ng dalaga. “Gusto kong umalis ka sa bahay na ito bukas ng umaga kung ayaw mong mabulok sa kulungan kasama ng boss mo!” galit na sabi ni Ara.
Nagpaliwanag si Philip na nagbago na ang kanyang isip simula nang makilala si Ara, pero hindi naniwala ang dalaga. Ginamit ni Ara si Philip bilang pain para mahuli si Molly. Pinagkunwari niya si Philip na itutuloy ang pag-hack sa account ni Don Marshall habang pabalik na ang kanyang ama sa Pilipinas.
Nang dumating si Don Marshall sa mansyon, naabutan niyang sinisigawan ni Molly ang mga katulong dahil may nasunog na kawali. “Sino ang aalis sa bahay?” tanong ni Don Marshall. Nagulat si Molly. Doon na inilabas ni Ara ang lahat ng ebidensya—ang CCTV footage at ang mga dokumento ng pagnanakaw.
“Ipinagkatiwala ko sa iyo ang lahat, Molly! Akala ko anghel ka, pero diyablo ka pala!” sigaw ni Don Marshall. Dumating ang mga pulis at inaresto si Molly. Itinuro ni Molly si Philip bilang assistant niya, pero hindi ito pinansin ng mga pulis dahil si Ara ang nag-report.
Umalis si Philip sa mansyon nang may mabigat na loob. Ilang araw ang lumipas, nalaman ni Ara na sumuko si Philip sa pulisya para pagbayaran ang kanyang mga mali. Doon narealize ni Ara na mahal niya si Philip. Pinatawad din ni Don Marshall si Philip dahil nakita niya ang mabuting puso nito sa pag-aayos ng table set para kay Ara.
Sa huli, nagkaayos ang lahat. Umuwi rin ang mommy ni Ara sa Pilipinas para sa isang reunion. Ang table set sa hardin na saksi sa kanilang nakaraan ay muling naging saksi sa bagong simula ng kanilang pamilya.
Lumipas ang mga taon, nagpakasal sina Ara at Philip. Biniyayaan sila ng isang malusog na baby girl. Ang mapait nilang nakaraan ay naging inspirasyon para bumuo ng isang matatag at mapagmahal na pamilya, kung saan ang tiwala at pagpapatawad ang naging pundasyon ng kanilang kaligayahan.
