“PANADERO JUSTICIERO” NG TONDO: INUBOS ANG 14 NA SINDIKATO NA NAGSUNOG SA NEGOSYO NIYA!
Isang simpleng panadero sa Tondo ang tumapos sa 14 na miyembro ng isang sindikato. Panoorin ang buong kwento. Madaling araw, madilim pa sa makikitid na eskinita ng Tondo, pero puno ito ng mga asul at pulang ilaw ng pulisya sa bawat kanto. Ang hangin, na dati ay amoy kanal at basura, ay puno ngayon ng malapot na amoy ng dugo, usok, at kamatayan.
Pumasok si Inspector Ramirez, isang pagod na pulis na sanay na sa madilim na bahagi ng Maynila, sa loob ng isang abandonadong bodega. Ang kanyang mukha ay salamin ng gulat at pandidiri. Sa sahig, nakakalat ang mga bangkay—ang ilan ay sunog, ang iba ay basag ang ulo, may mga tama ng saksak, at bakas ng matinding torture. Ang mga biktima ay kinilalang miyembro ng Delos Reyes Syndicate, ang kinatatakutang pangkat sa Tondo.
Sa gitna ng mga bangkay, nakakita ang isang forensic investigator ng isang lumang roller o pagulong ng masa na gawa sa mabigat na kahoy, puno ng dugo at buhok. May nakaukit dito: Carding’s Bakery. “Si Mang Carding, ang matandang panadero,” bulong ni Ramirez. Paano ito nagawa ng isang simpleng tao?
Bago ang trahedya, si Mang Karding, 51-anyos, ay abala sa kanyang araw-araw na ritwal. Suot ang kanyang puting kamiseta na puno ng harina at pawis, masigasig siyang nagmamasa sa ibabaw ng kanyang mahabang kahoy na lamesa. Ang tunog ng thwak thwak thwak ng masa ay musika sa kanyang pandinig. Ang kanyang bakery ang sentro ng kanyang mundo. Ang horno o oven na gawa sa brick at bakal ang puso ng kanyang negosyo, nagbibigay-buhay sa bawat pandesal, ensaymada, at Spanish bread na kanyang niluluto.
Ngunit isang araw, tatlong lalaki ang pumasok sa kanyang bakery. Malalaki ang kanilang pangangatawan at may kakaibang kinang sa kanilang mga mata—ang kinang ng panganib. Ang lider nila, na may tattoo na ahas, ay humihingi ng “protection tax.” Nang tumanggi si Mang Karding dahil ang kanyang kita ay sapat lang para sa araw-araw, nagbanta ang mga ito. “Tandaan mo, Mang Karding, ang apoy ay mainit at ang mga bagay na mahal mo ay madaling masunog.”
Hindi nagtagal, natupad ang banta. Isang gabi, nagising si Mang Karding sa amoy ng usok. Nasusunog ang kanyang bakery! Sa loob ng naglalagablab na apoy, narinig niya ang mahinang iyak ng kanyang assistant na si Junior, ang batang itinuturing na niyang sariling anak. Sinubukan niyang pumasok, pero huli na ang lahat. Gumuho ang bubong sa kwarto ni Junior. Ang bango ng mainit na tinapay ay napalitan ng malagim na amoy ng sunog na laman.
Doon namatay ang simpleng panadero at isinilang ang isang taong puno ng poot. Alam ni Mang Karding kung sino ang may gawa. Sa loob ng isang linggo, matapos malibing si Junior, si Mang Karding ay hindi na naghahanap ng supplier ng harina. Nagmanman siya. Inobserbahan niya ang bawat galaw ng mga miyembro ng sindikato. Ang kanyang mga kamay, na sanay sa pagmamasa ng daan-daang kilo ng harina, ay humahawak na ngayon ng ibang bagay.
Ginamit niya ang kanyang roller na gawa sa matigas na kahoy ng narra. Ang kanyang unang target ay si Jojo, ang tauhang madalas manghingi sa kanya ng protection money. Sa isang madilim na eskinita, parang multong lumitaw si Mang Karding at tinapos si Jojo sa isang hataw lang ng roller. Sunod ay si Dante, ang mas mataas na opisyal ng sindikato. Sinabihan ni Karding si Dante bago ito bawian ng buhay: “Ang amoy ng sunog, Dante, hindi ko makakalimutan.”
Isa-isang tinapos ni Mang Karding ang 14 na miyembro ng sindikato hanggang sa makaharap niya ang mastermind na si Don Benito. Sa loob ng marangyang bahay nito, tinapos ni Karding ang laban gamit ang kanyang roller. Walang takot, walang pag-aalinlangan. Nang dumating ang mga pulis, hindi tumakas si Mang Karding. Tahimik siyang nagpahuli, hawak pa rin ang kanyang duguang roller.
Habang inilalabas siya ng pulisya mula sa mansyon ni Don Benito, nagtipon ang mga tao sa Tondo—ang kanyang mga kapitbahay at suki. Walang galit sa kanilang mga mukha. Sa halip, narinig ang mga bulong: “Salamat, Mang Karding. Salamat sa hustisya.” Para sa mga tao ng Tondo, si Mang Karding ay hindi isang kriminal, kundi isang bayani na nagkaroon ng lakas ng loob na lumaban para sa kanila.
