ANG YAYA NA MAHIRAP NA DALAGA, SA KANYA PALA IIWANAN LAHAT NG YAMAN NG BILYONARYONG AMO
“Madam, pasensya na po pero hindi kayo pwedeng pumasok. Utos po ito ng may-ari ng kumpanya,” sabi ng guard. Tinaasan ni Veronica ang kanyang kilay. “Asawa niya ako. Bakit hindi ako pwedeng pumasok?” galit na tanong ni Veronica. Nakita niya si Lian sa loob ng kumpanya at mukhang isa itong executive o secretary.
Siya ang chairwoman ng kumpanyang ito. “Bakit hindi mo siya pinaalalahanan na pumasok? Isa ako sa mga associate dito sa kumpanya. Siguro naman pwede akong pumasok?” sabi ni Lance. Agad na sumagot ang guard, “Pasensya na po pero sumusunod lang ako sa utos. Umalis na kayo at huwag nang gumawa ng gulo.” Umiling si Veronica.
“Anong mali sa akin? Hindi iyan pwede,” sabi ng lalaki. Hindi makapaniwala ang lalaki sa sagot ng guard. “Hindi kapani-paniwala. Bakit ang babaeng iyon ay nasa loob ng opisina? Tapos ako, na asawa ng may-ari, hindi makapasok.” Galit na galit siya. “Bagong hired lang po siya,” sabi ng guard. “Bagong hired? Anong posisyon?” galit na tanong ni Veronica. At dumating si Rene. “Siya ang secretary ko,” sagot niya sa kanyang asawa.
Nanlaki ang mga mata ni Veronica. Maririnig ninyo ito kung bago kayo sa channel na ito, Ate Jane TV. Huwag kalimutang pindutin ang notification bell at subscribe button. Sana ay hindi malaking abala sa inyo ang pagpindot ng subscribe button dahil ang kapalit nito ay suporta para makagawa pa ng mga libreng kwento sa channel ni Ate Jane. Maraming salamat.
“Oh my goodness, Rene, huwag kang umalis sa umaga. Sinisira mo ang araw ko,” sabi ni Veronica sa kanyang asawa. Sinensyasan ng lalaki ang asawa na huwag umalis para maintindihan ni Rene. Lumapit ang katulong kay Veronica at doon nila inayos ang mga nabasag na gamit dahil wala ang kanilang amo. “Ma’am, nabasag po ang paborito ninyong vase dahil sa pag-alis ni Sir.”
Sabi ng katulong sa kanyang madam. “Ano iyon? Nakakainis. Alagaan mo si Sir Nino at aalis na lang ako.” Nanatiling tahimik si Rene dahil hindi siya naririnig ng kanyang asawa. “Honey, saan ka pupunta?” nauutal na tanong ni Rene sa kanyang asawa. Agad niyang tiningnan si Veronica. “Pupunta lang ako sa kumpanya dahil may meeting ako,” sabi ni Veronica at tumango si Rene. “Sige, mag-iingat ka,” sabi niya at hinalikan si Veronica bago ito umalis. Naaksidente noon si Rene at ang naging epekto nito ay panginginig kaya siya ay naging bingi.
Mula noon, tila nagbago ang pagtrato ni Veronica sa kanya. Nagbago rin ang ugali ng ginoo mula nang mangyari iyon; naging mainitin ang ulo at laging nawawalan ng pasensya kaya walang assistant ang tumatagal sa kanya. Lalo pang nainis ang asawa niyang si Veronica. Sa kabilang dako, si Lian ay isang mahirap na dalaga. Hindi siya biniyayaan ng magandang buhay. “Nay, bakit po ba ganyan si Tatay?” tanong ng kapatid ni Lian dahil laging umiinom ang ama. “Hayaan mo na ang tatay mo, ang mahalaga ay hindi niya nakakalimutan ang obligasyon niya sa inyo. Kahit isang kahig, isang tuka ang buhay natin at hindi kayo nakapag-aral, ang importante ay buhay tayo at magkakasama,” turo ng ina.
Umiling na lang si Lian sa maling paniniwala ng ina. May pangarap si Lian sa buhay pero dahil mahirap at malas, hindi na siya nakapag-aral, pati ang kanyang kapatid. Ang mga magulang ni Lian ay parehong may bisyo at hirap silang kumain kahit minsan sa isang araw. “Nay, kailan po kayo hihinto sa pagsusugal kung si Tatay ay laging umiinom? Laging sugal nang sugal. Anong buhay ang maibibigay niyo sa amin kung ganyan kayo?” sabi ni Lian sa ina. “Bata ka pa, nakikita mong may ginagawa ako tapos nagmamaktol ka. Ang mahalaga ay hindi kayo nagugutom. Umalis ka sa paningin ko bago ko pa magawa ang hindi ko dapat gawin,” galit na sabi ng ina at akmang sasampalin siya.
“Nay, hayaan mo na si Ate. May punto naman siya,” pagtatanggol ni Lori, ang bunsong kapatid ni Lian. “Naku, kayong dalawa ay malas!” Galit na galit ang ina at itinulak ang dalawang anak. Umiling na lang si Lian. Sanay na ang magkapatid sa ganoong buhay pero may pangarap si Lian kaya nang nasa tamang edad na ay nagpasya siyang mamasukan para makahanap ng trabaho. Dahil walang pinag-aralan, nahirapan siyang makapasok sa mga ina-apply-an. “Lori, aalis muna si Ate ha? Maghahanap ako ng trabaho para makaalis tayo sa miserableng buhay na ito at para makapag-aral ka. Tutuparin ko iyan. Gagawa ako ng paraan para matupad ang mga pangarap mo. Babalik si Ate, okay? Maging mabait ka muna kay Nanay para hindi ka nila pagalitan,” paalam ni Lian sa kapatid.
“Sige Ate, naiintindihan ko. Ako nang bahala kay Nanay. Mag-iingat ka at good luck,” sabi ni Lori sabay ngiti. Hanggang sa isang araw, habang naglalakad, umupo si Lian sa isang upuan at nakakita ng mansyon na may karatula ng “Hiring”. Nag-atubili si Lian at nag-doorbell. Isang balingkinitang babae ang nagbukas ng gate. “Bawal ang pulubi dito. Wala akong ibibigay,” sabi ng babae. “Hindi po ako namamalimos. Nakita ko pong naghahanap kayo ng katulong. Gusto ko po sanang mag-apply.” Tiningnan siya ng babae mula ulo hanggang paa. “Pasok, kakausapin kita,” sabi nito.
Sa pagpasok ni Lian, namangha siya sa paligid. “Napakaganda po, hindi ako makapaniwala,” sabi ni Lian sa ganda ng tahanan. Umiling si Veronica dahil sa pagiging ignorante ng dalaga. “Una sa lahat, bakit mo gustong magtrabaho? Kilala mo ba kami? May nag-utos ba sa iyong pumasok dito?” tanong ni Veronica. “Hindi po, hindi ko kayo kilala at walang nag-utos sa akin. Napadaan lang po ako at nakita ang karatula. Kailangan ko po ng trabaho kaya sumubok ako agad,” paliwanag ni Lian. Tumango si Veronica. “Lilinawin ko lang, hindi bata ang aalagaan mo, at hindi ka lang basta helper dito; aalagaan mo ang bingi kong asawa. Marami na kaming naging caregiver pero madalas silang umaalis,” paliwanag ng babae.
“Ayos lang po sa akin. Basta may trabaho. Kahit gaano kahirap, kakayanin ko,” sabi ni Lian sabay ngiti. “Kung ganoon, tanggap ka na. Pwede kang umuwi tuwing Sabado at Linggo, nasa sa iyo iyan. Pero gusto ko lang malaman ang lugar niyo. Ayaw ko ng istorbo. Nagkakaintindihan ba tayo?” sabi ni Veronica. “Opo, tatanggapin ko po,” sagot ni Lian. “Sige, pwede kang magsimula bukas o ngayon, nasa sa iyo. Madalas akong wala, kaya ikaw at ang tatlo pang katulong ang bahala sa bahay, pero ang focus mo ay ang asawa ko,” linaw ni Veronica. Pagkatapos mag-usap, masayang umuwi si Lian pero wala na ang kanyang mga magulang, tanging kapatid lang niya ang naroon.
“Nasaan sina Nanay at Tatay? Nasaan ang kapatid ko?” nag-aalalang tanong ni Lian sa kapitbahay. “Ang tatay mo kasi nakipag-away at dinala sa ospital. Baka nandoon ang nanay at kapatid mo,” sagot nito. Naghintay si Lian hanggang sa dumating sina Lori na sumisigaw. Agad niyang niyakap ang kapatid. “Nag-alala ako sa inyo.” “Ate, wala na si Tatay,” umiiyak na sabi ni Lori habang humihagulgol ang kanilang ina. Nabigla si Lian. “Bakit? Anong nangyari?” Kahit galit siya sa ama, hindi niya hiniling na mawala ito. “Nag-away po dahil sa akin, Ate. Mahal tayo ni Papa kahit ganoon siya,” sabi ni Lori.
Nalaman ni Lian na ipinagtanggol ni Papa si Lori sa isang bata. Akala nila ay ayos na, pero habang nag-iinuman ay biglang sinaksak ang ama. Galit na galit si Lian. “Nasaan ang pumatay kay Papa? Dapat siyang magbayad!” Kahit hindi sila magkasundo, may pagmamahal pa rin si Lian sa ama. “Nasa kulungan na po ang sumaksak kay Papa, pero hindi sapat iyon dahil kumuha siya ng buhay,” malungkot na sabi ni Lori. Nagpasya si Lian na kailangang magbago ang buhay nila. “Nay, tanggap na ako sa mansyon. Doon na ako titira at tuwing Sabado at Linggo lang uuwi. Sana bantayan niyo si Lori at sana maging leksyon ito sa inyo,” sabi ni Lian sa ina.
Lumuhod ang ina at humingi ng tawad. “Patawad, anak. Tama ka, karma na namin ito dahil hindi kami naging mabuting magulang. Pangako, aayusin ko na ang buhay ko.” Matapos ang libing, pumasok na si Lian sa mansyon. “Ate, mag-iingat ka doon. Huwag mong pabayaan ang sarili mo,” paalam ni Lori. Pagdating ni Lian, sinalubong siya ni Veronica at ipinakilala sa kasamahang si Kim. “Ito ang kwarto mo, kasama mo si Kim. Sila ni Sally ang caretaker dati pero sumuko na sila kay Sir Rene kaya nilipat ko sila sa laundry. Ikaw ang bagong caretaker ni Sir, good luck,” sabi ni Veronica.
“Bakit ayaw niyo siyang alagaan?” tanong ni Lian. “Hindi kita tinatakot, pero si Sir Rene ay madalas magwala at magbasag ng gamit,” bulong ni Kim. “Si Sir ay bingi at may problema sa pagsasalita dahil sa aksidente.” Nagulat si Lian pero inayos ang mga gamit. Nakita at narinig niya ang mga masasakit na salita ni Veronica kay Rene gaya ng “Walang silbi!” Nakaramdam ng awa si Lian. “Lian, kunin mo ang sir mo at dalhin sa kwarto, nakakainis!” galit na utos ni Veronica. Sinubukang tulungan ni Lian si Rene pero itinulak nito ang kamay niya. Naintindihan ni Lian ang nararamdaman nito kaya inayos na lang niya ang mga nabasag. Nakita ni Rene ang pasensya ni Lian at nauutal na nagsabi ng “Sorry.”
Isang araw, naisip ni Lian na gumamit ng cellphone para kausapin si Rene dahil hindi siya marunong ng sign language. “Sir Rene, kakain na po,” sulat ni Lian sa phone. Ayaw ni Rene, pero nag-type ulit si Lian: “Sir, kailangan niyo kumain. Maniwala po kayo na habang may buhay, may pag-asa.” Natigilan si Rene sa mensaheng iyon at sumunod sa pagkain. Naging routine ito ni Lian hanggang sa maging kumportable si Rene sa kanya. Sinubukan ni Lian na turuan si Rene na magsalita ulit nang maayos. Isang araw, nahuli sila ni Veronica. “Hindi ba sinabi ko sa iyong ayaw ko ng chismis?” galit na sabi ni Veronica at sinampal si Lian.
“Madam, pinapractice ko lang po siyang magsalita,” paliwanag ni Lian. “Kahit anong gawin niyo, wala nang mangyayari! Wala ka nang silbi at pabigat ka lang dito!” sigaw ni Veronica kay Rene. Pinagtanggol ni Lian ang amo pero lalo lang nagalit si Veronica. “Alamin mo ang lugar mo, Lian! Umalis ka dito bago kita sisantehin!” Pag-alis ni Veronica, nagpatuloy pa rin si Lian sa pagtulong. Habang tumatagal, lalong naging malapit ang dalawa. Isang araw, pinababa ni Veronica si Lian sa basement na may dalang sako ng mga lumang damit. Nadulas si Lian at nawalan ng malay.
Umalis si Veronica para sa isang linggong business trip nang hindi nalalaman ang nangyari kay Lian. Si Rene ang nakahanap kay Lian sa basement sa tulong ni Sally. Agad siyang tumawag ng doktor. Nang magising si Lian, nag-alala si Rene. Doon nalaman ni Lian ang katotohanan: “Lian, sana walang ibang makaalam nito… nakakarinig na ako at nakakapagsalita nang diretso,” bulong ni Rene. Nagulat si Lian pero naging sikreto nila ito. Habang wala si Veronica, lalong nahulog ang loob ni Rene kay Lian dahil sa kabutihan nito.
Nang bumalik si Veronica, naging mas malupit ito kay Lian. Isang gabi, pinalayas niya si Lian dahil sa selos. “Umalis ka na sa bahay ko, ahas ka!” sigaw ni Veronica habang kinaladkad si Lian palabas. Umuwi si Lian na umiiyak. Samantala, nagsinungaling si Veronica kay Rene na nagnakaw daw si Lian kaya niya ito pinalayas. Sinabi rin ni Veronica na buntis siya para makuha ang tiwala ni Rene. Pero narinig ni Rene ang pakikipag-usap ni Veronica sa cellphone sa kabit nito: “Akala ng asawa ko siya ang ama, pero ikaw ang totoong tatay. Kukunin ko lahat ng yaman niya.”
Doon nagpasya si Rene na gumanti. Pinuntahan niya si Lian sa bahay nito at humingi ng tulong. “Lian, tulungan mo akong kumuha ng ebidensya laban sa kanya. Bumalik ka sa mansyon, magmakaawa kang bumalik, at takutin mo siyang alam mo ang sikreto niya habang nirerecord ko.” Pumayag si Lian. Sa harap ni Veronica, sinabi ni Lian ang tungkol sa kabit nito. Natakot si Veronica at umamin sa lahat ng plano niya, hindi alam na nakikinig at nagrerecord si Rene.
Pagkatapos makuha ang ebidensya, dinala ni Rene ang mga pulis sa kumpanya. Doon niya hinarap si Veronica at ang kabit nitong si Lance. “Naririnig kita, Veronica. Alam ko ang lahat ng pagtataksil niyo,” sabi ni Rene sa harap ng lahat. Inaresto ang dalawa para sa adultery at theft. Dahil sa tulong ni Lian, naging secretary siya ni Rene sa kumpanya. Kalaunan, na-annul ang kasal ni Rene at Veronica.
Nanligaw si Rene kay Lian. “Lian, ikaw ang nagbigay ng kulay sa madilim kong mundo. Will you marry me?” tanong ni Rene sa isang romantic na marriage proposal. Pumayag si Lian at sila ay kinasal. Pagkatapos ng tatlong taon, biniyayaan sila ng anak na si Joseph. Sa kabila ng lahat, pinatawad pa rin nila si Veronica nang makalabas ito sa kulungan at nagkaroon na rin ito ng sariling pamilya kasama si Lance. Sa huli, naging masaya ang lahat dahil sa pagtitiwala sa Diyos at pagtanggap sa mga pagkakamali ng nakaraan.
