Usec. Cabral, Leandro Leviste at ang Dugong Iskandalo sa DPWH: CCTV, Saksi, at mga Tanong na Walang Sagot

Isang matinding kontrobersiya ang yumanig sa loob ng Department of Public Works and Highways (DPWH) matapos kumalat ang mga ulat tungkol sa isang insidenteng inilarawan ng ilang saksi bilang “marahas at nakakabigla.” Sa sentro ng usapin: ang pangalan ni Leandro Leviste at ang pagkakadawit ni Usec. Cabral, isang mataas na opisyal ng ahensya. Bagama’t patuloy pang iniimbestigahan ang mga pangyayari, mabilis na kumalat ang balita—kasabay ng mga alegasyong may dugo, sigawan, at tensyon sa loob ng mismong gusali ng pamahalaan.

Ayon sa mga impormasyong lumabas mula sa ilang empleyado at security personnel, naganap umano ang insidente sa isang karaniwang araw na inaasahang magiging tahimik. Ngunit bandang hapon, nagbago ang lahat. Isang mainit na komprontasyon ang sinasabing sumiklab sa loob ng isang opisina, kung saan naroon si Leandro Leviste para sa isang pag-uusap na, ayon sa mga source, may kinalaman sa isang sensitibong proyekto at mga dokumentong matagal nang pinagtatalunan.

Hindi nagtagal, ang mga sigawan ay narinig sa hallway. May mga empleyadong napilitang lumabas ng kanilang mga cubicle, habang ang iba naman ay agad na naghanap ng seguridad. Dito na umano pumasok ang alegasyon na “nag-amok” si Leviste—isang salitang ginamit ng ilang saksi, bagama’t wala pang opisyal na pahayag ang nagpapatunay sa eksaktong nangyari.

Mas lalong uminit ang usapin nang kumalat ang balita na may CCTV footage sa loob ng DPWH na maaaring magbigay-linaw sa insidente. Ayon sa isang source na humiling ng anonimitas, malinaw raw sa video ang tensyon at ang mabilis na pagdating ng mga security personnel matapos ang komprontasyon. Gayunman, hindi pa inilalabas sa publiko ang naturang footage, dahilan upang dumami ang espekulasyon.

Ang pangalan ni Usec. Cabral ay pumasok sa diskurso matapos mabanggit na naroon umano siya bago o pagkatapos ng insidente. May mga nagsasabing siya ay sinubukang umapamagitan, habang ang iba naman ay nagsasabi na ang kanyang papel ay kailangang masusing linawin. Sa ngayon, wala pang pormal na pahayag si Usec. Cabral hinggil sa mga paratang, ngunit ayon sa kanyang kampo, handa siyang makipagtulungan sa anumang imbestigasyon.

“Hindi namin maaaring husgahan agad ang nangyari base lamang sa tsismis,” ayon sa isang opisyal ng DPWH. “May proseso ang batas, at kailangang marinig ang panig ng lahat.”

Samantala, nagsimulang magsalita ang ilang saksi. Isa sa kanila, isang administrative staff, ang naglahad na nakakita umano siya ng kaguluhan at ng isang taong tila nasugatan, bagama’t hindi niya kumpirmadong nakita ang eksaktong pinagmulan ng sugat. “May dugo akong nakita,” ani niya, “at doon ko naisip na seryoso ang nangyari.”

Ang pahayag na ito ang lalong nagpasiklab ng interes ng publiko. Sa social media, umulan ang tanong: May pananagutan ba ang sinuman? Ano ang papel ng bawat sangkot? At bakit tila may katahimikan mula sa ilang opisyal?

Mga legal expert ang nagsabing mahalagang iwasan ang agarang konklusyon. “Sa ganitong mga kaso, kritikal ang ebidensya—lalo na ang CCTV at mga salaysay ng saksi,” paliwanag ng isang abogado. “Hangga’t walang opisyal na ulat, lahat ng ito ay nananatiling alegasyon.”

Gayunpaman, hindi maikakaila ang epekto ng insidente sa imahe ng DPWH. Ang ahensyang inaasahang simbolo ng kaayusan at serbisyo-publiko ay ngayon ay nasa gitna ng isang kontrobersiyang puno ng tanong at emosyon. May mga panawagan na magsagawa ng isang independent investigation upang matiyak ang katotohanan at mapanagot ang sinumang dapat managot kung may paglabag na naganap.

Sa panig ni Leandro Leviste, nananatiling tahimik ang kanyang kampo. May mga ulat na siya ay nagbibigay na ng pahayag sa kanyang mga legal adviser at naghahanda ng opisyal na tugon. Para sa marami, ang katahimikang ito ay nagiging mitsa ng mas maraming haka-haka.

Habang hinihintay ang opisyal na resulta ng imbestigasyon, isang bagay ang malinaw: ang insidenteng ito ay hindi basta-basta mawawala. Ang kombinasyon ng dugo, CCTV, saksi, at mga pangalan ng makapangyarihang personalidad ay sapat upang panatilihin ang atensyon ng publiko.

Sa huli, ang tanong ay hindi lamang kung ano ang nangyari sa loob ng DPWH noong araw na iyon, kundi kung paano haharapin ng mga institusyon at indibidwal ang katotohanan—anumang anyo nito. Hanggang sa lumabas ang buong detalye, mananatiling bukas ang kwento, at patuloy na magbabantay ang publiko sa bawat bagong impormasyong lilitaw.