Akala nating lahat ay perpekto ang buhay ng nag-iisang Tower of Power ng PBA na si Benjie Paras. Pero sa likod ng mga tropeyo at kasikatan, may mga masalimuot na kwento pala ng hirap, sakripisyo, at pamilyang pinaglayo ng tadhana.

Posted by

Sa kasaysayan ng Philippine Basketball Association (PBA), iisang pangalan lamang ang nakagawa ng pambihirang record na hindi pa natitibag hanggang sa kasalukuyan—ang maging Rookie of the Year at Most Valuable Player (MVP) sa loob ng iisang season. Siya ay walang iba kundi si Venancio “Benjie” Paras Jr., ang tanyag na “Tower of Power.” Ngunit sa likod ng mga hiyawan ng fans at mga kinang ng medalya, ang buhay ni Benjie ay isang bukas na aklat na puno ng drama, kontrobersiya, at mga aral na nagmula sa kanyang simpleng pinagmulan.

Ipinanganak noong ika-2 ng Oktubre, 1968, sa Caloocan, si Benjie ay hindi lumaki sa karangyaan. Ang kanyang ina ay nagtatrabaho bilang isang labandera habang ang kanyang ama naman ay isang manikurista. Sa kabila ng limitadong kakayahang pinansyal, itinanim ng kanyang mga magulang ang binhi ng pagsisikap at disiplina. Ang mga katangiang ito ang naging sandigan niya nang pasukin niya ang mundo ng basketball sa San Beda College at kalaunan sa University of the Philippines (UP). Dahil sa kanyang pambihirang tangkad at likas na galing sa pag-rebound at scoring, agad siyang naging sentro ng atensyon ng mga scouts.

Noong 1989, pumasok si Benjie sa PBA bilang first overall pick ng Shell Turbo Chargers. Ang kanyang pagpasok ay tila isang bagyo na niyanig ang liga. Sa kanyang unang taon pa lamang, ipinakita na niya ang dominasyon na nagluklok sa kanya bilang isang instant legend. Sa loob ng mahigit isang dekada, naging simbolo siya ng lakas ng Shell. Gayunpaman, ang buhay ng isang atleta ay hindi laging nasa itaas. Noong 2003, sa gitna ng mga paulit-ulit na injury sa tuhod at likod, napilitang magpaalam si Benjie sa court. Ang kanyang pagreretiro ay naging emosyonal para sa marami, dahil kasabay nito ang pagtatapos ng isang era ng dominasyon.

YouTube video player

Ngunit hindi doon nagtapos ang karera ni Paras. Sa kanyang likas na sense of humor at galing sa pakikipagtalastasan, mabilis siyang nakahanap ng bagong tahanan sa mundo ng showbiz. Nagsimula siya sa pelikulang “Dunking Donato” noong 1993, at kalaunan ay naging paboritong host at comedic actor sa iba’t ibang sitcoms at variety shows. Dito natin nakilala ang isang Benjie na hindi lamang palaban sa hardcourt, kundi mapagbiro at malapit sa puso ng masa. Ang kanyang transition mula sa pagiging atleta tungo sa pagiging entertainer ay naging ehemplo ng pag-adapt sa mga pagbabagong hatid ng buhay.

Sa kabila ng kanyang tagumpay sa karera, hindi naging madali ang kanyang personal na buhay. Ang kanyang nakaraang relasyon at hiwalayan sa unang asawa na si Jackie Forster ay naging mitsa ng matitinding usap-usapan. Sa mga nakaraang taon, naging laman ng mga headline ang mga hinaing ni Jackie sa social media tungkol sa kanilang nakaraan at ang isyu ng kanilang mga anak na sina Andre at Kobe Paras. Ang mga ganitong kontrobersiya ay sumubok sa katatagan ni Benjie bilang isang ama at bilang isang pampublikong pigura. Sa gitna ng mga intriga, pinili ni Benjie na manatiling tahimik at tutukan ang kapakanan ng kanyang mga anak, na ngayo’y sumusunod din sa kanyang yapak sa mundo ng basketball at showbiz.

Matapos ang masalimuot na yugtong iyon, muling nakahanap ng katahimikan at pag-ibig si Benjie sa piling ng kanyang asawang si Lyxen Diomampo, isang dating preschool teacher at model. Sa kanilang pagsasama, biniyayaan sila ng tatlong anak—nina Riley, Sam, at Georgia. Ngayon, si Benjie ay nagsisilbing pundasyon ng isang masaya at pribadong pamilya. Bagama’t nananatiling aktibo sa industriya, mas pinipili na niya ang tahimik na buhay at ang pagbibigay ng gabay sa mga kabataang nagnanais ring magtagumpay sa sports at entertainment.

Ang kwento ni Benjie Paras ay hindi lamang tungkol sa basketball o showbiz. Ito ay kwento ng isang batang nangarap, isang atletang naghari, isang amang nagtiis, at isang taong patuloy na bumabangon sa bawat pagkakataon. Ang “Tower of Power” ay mananatiling simbolo ng katatagan para sa mga Pilipino—isang patunay na kahit gaano man katayog ang iyong narating o gaano man kabigat ang iyong pinagdaanan, ang pinakamahalaga ay ang pananatiling totoo sa sarili at ang pagmamahal sa pamilya na hindi matatawaran ng anumang tropeyo.