KAMUSTA NA NGAYON SI JAY TARUC? BAKIT BIGLA SIYA NAWALA SA GMA 7? HETO NA PALA SIYA NGAYON!

Sa kasaysayan ng pamamahayag sa Pilipinas, may pangalan na hindi lamang naala dahil sa lakas ng boses sa telebisyon o radyo kundi dahil sa lalim ng kanilang malasakit sa mga kwentong kanilang ibinabahagi. Isa sa mga pangalang ito ay si Jarook. Siya’y hindi lamang isang reporter o news anchor kundi isang dokumentarista, manlalakbay, ama at mamamayang patuloy na naghahanap ng kahulugan ng tunay na serbisyo publiko.
Ang kanyang buhay isang patunay na ang journalism ay hindi lang propesyon kundi isang paninindigan, isang landas na puno ng sakripisyo, tapang at pusong handang makinig sa kwento ng kapwa. Ipinanganak si Jose Taruk Maskila bilang J Taruk noong ika 26 ngero 1973. Lumaki siya sa isang pamilyang malapit sa mundo ng media.
Ang kanyang ama na si Jota Rook ay isang haligi ng radio broadcasting sa bansa at isa sa mga tinig na kinikilala sa larangan ng public affairs. Sa murang edad pa lamang, nasaksihan na ni Jay kung paano gamitin ang boses at salita bilang sandata ng katotohanan at serbisyo. Gayun pa man, hindi naging madali ang kanyang pagkabata dahil sa bigat ng aninong dala ng pangalan ng kanyang ama.

 

May mga inaasahan, may mga paghahambing at may tahimik na pressure na hindi madaling buhatin ng isang bata. Sa kabila nito, natutunan niya ang disiplina, integridad at kahalagahan ng pagiging tapat sa sarili. Mga aral na kalaun magsisilbing pundasyon ng kanyang karera. Bagam’t malapit sa media ang kanyang pamilya, hindi agad sinuportahan ng kanyang ama ang pagpasok niya sa journalism.
Alam ni Jotar Rook ang hirap ng propesyong ito. Ang panganib, kakulangan ng oras sa pamilya. at emosyonal na bigat sa pagharap sa masasakit na katotohanan ng lipunan. May mga pagkakataon pang nais ni Jay na tahakin ang ibang landas tulad ng dentistry ngunit nanaig ang kanyang interes sa komunikasyon at pagsasalaysay. Sa huli, pinili niyang kumuha ng kursong mass communication sa Central Escolch University.

 

Dito niya mas hinubog ang kanyang kakayahan sa pagsusulat, pananaliksik at pagunawa sa papel ng media sa lipunan. Ang kanyang pagpasok sa GMA Network noong 1994 ay nagsilbing unang hakbang sa isang mahaba at masalimuot na paglalakbay. Nagsimula siya bilang production assistant at researcher sa programang Brigada 7.
Sa panahong ito, hindi pa siya kilala sa harap ng camera. Siya ang nasa likod nag-iipon ng impormasyon. Nakikisalamuha sa mga komunidad at natutong makinig sa kwento ng mga taong madalas ay hindi napapansin. Ang karanasang ito ang humubog sa kanyang pananaw bilang mamamahayag na ang balita ay hindi lamang headline kundi buhay ng totoong tao.
Kalaunan, napansin ang kanyang hus at dedikasyon kay’t nabigyan siya ng pagkakataong maging field reporter. Dito niya unang naranasan ang physical at emosyonal na hirap ng pagbabalita. ang pagtakbo sa gitna ng sakuna, ang pakikipag-usap sa mga biktima ng karahas at kahirapan at ang pagtatala ng bigat ng kanilang mga kwento pauwi.
Sa kabila ng pagod at panganib, lalo siyang nahulog sa propesyon. Para kay Jay, ang journalism ay hindi trabaho na tinatapos sa oras ng uwi, ito’y responsibilidad na dinadala hanggang sa konsensya. Ang isa sa pinakamahalagang yugto ng kanyang karera ay ang pagiging bahagi ng eywitness, isang dokumentaryong programa na nagtakda ng mataas na pamantayan sa Philippine Broadcast Journalism kasama ang iba pang mga mahuhusay na mamamahayag.

Gumawa si Jay ng mga dokumentaryo na tumatalakay sa malalalim at sensitibong issy tulad ng kahirapan, iligal na gawain at mga nakatagong katotohanan sa lipunan. Ang kanyang stilo ng pagsasalaysay ay simple, ngunit makapangyarihan. Hindi siya sumisigaw. Hindi siya nagpapakitang gilas ngunit ramdam ang katapatan at malasakit sa bawat kuha at linya.
Dahil dito kinilala ang kanyang gawa sa loob at labas ng bansa kabilang ang prestihiyosong Pody award. Gayon pa man lalo siyang nakilala at minahal ng masa ng likhain niya ang programang Motorcycle Diaries. Sa halip na manatili sa studio o sumunod sa tradisyonal na anyo ng dokumentaryo, pinili ni Jay na sumakay sa motorsiklo at libutin ang Pilipinas.
Sa bawat biyahe, nakilala niya ang mga ordinaryong Pilipino, mga mangisda, magsasaka, manggagawa at katutubo at ikwento ang kanilang buhay mula sa kanilang sariling perspektibo. Ang motorsiklo ay hindi lamang sasakyan kundi simbolo ng kalayaan, paglapit at pakikipamuhay sa masa. Ang tagumpay ng motorcycle diaries ay hindi lamang nasukat sa ratings kundi sa epekto nito sa manonood.

 

Maraming Pilipinong nakaramdam sila ay kinatawan na ang kanilang kwento ay mahalaga. Dahil dito, naging isa si Jay sa pinakarespetadong personalidad sa media. Hindi siya celebrity sa tradisyonal na kahulugan. Siya isang tagapagdala ng tinig ng bayan. Sa kabila ng kasikatan, hindi naging madali ang kanyang personal na buhay.
Isa sa pinakamabigat na pagsubok na kanyang hinarap ay ang pagkakasakit ng kanyang anak na si Sofia Gabriela na nadiagnose ng spinal muscular atrophy. Ang sakit na ito hindi lamang pysikal na hamon kundi emosyonal at mental na labanpara sa buong pamilya. Bilang ama, kinailangan niyang timbangin ang oras sa trabaho at ang pangangailangan ng kanyang anak.
Sa panahong ito, mas lalong naging malinaw sa kanya na may bagay na higit pa sa karera at parangal. Dahil sa kaulangan ng sponsorship at suporta. Natigil ang motorcycle diaries noong 2017. Marami ang nagulat at nalungkot at may mga haka-hakang may kinalaman nito sa internal na issue sa network ngunit sa katotohanan. Ang dahilan ay praktikal at personal.
Ang paggawa ng ganitong uri ng programa ay magastos at nangangailangan ng buong oras at lakas. isang bagay na mahirap ipagpatuloy sa gitna ng kanyang sitwasyon bilang Ama. Ang kanyang pag-alis sa GMA network noong 2018 ay naging paksa rin ng usap-usapan ngunit hindi ito isang skandalo o kontrobersiya sa negatibong kahulugan.

 

Ito isang desisyong bunga ng pagnanais na magkaroon ng mas balanseng buhay at mas makabuluhang proyekto. Hindi siya tuluyang nawala sa media. Sa halip, lumipat siya sa ibang platform kung saan mas malaya niyang naipagpapatuloy ang kanyang adbokasiya. Sa kasalukuyang yugto ng kanyang buhay, mas malinaw na makikita ang pagbabagong pinili ni J.
Taru mula sa pagiging full-time field reporter tungo sa isang mamamahayag na mas may kontrol sa oras, direksyon at layunin ang kanyang trabaho. Hindi man siya araw-araw nakikita sa kalsada na may dalang camera o helmet gaya ng kasagsagan ng motorcycle diaries nananatili pa rin ang kanyang presensya sa media bilang isang boses ng karanasan at lalim.
Bilang bahagi ng One News at OnePH, patuloy siyang nag-a-anchor at nag-aambag sa mga programang nakatuon sa mas malalim na pagtalakay ng balita kung saan mas binibigyan din ng konteksto, pagsusuri at epekto ng mga issyung panlipunan kaysa sa simpleng pagbabalita lamang ng pangyayari. Isa sa pinakamahalagang pinagkakaabalhan ni Jay sa kasalukuyan ay ang Ride PH.

 

Isang programang hindi lamang umiikot sa motorsiklo bilang sasakyan kundi bilang bahagi ng mas malawak na kultura at kabuhayan ng maraming Pilipino. Sa palabas na ito, mas pinagtutuunan niya ng pansin ang kaligtasan sa kalsada, disiplina ng mga motorista at ang papel ng mga riders sa ekonomiya lalo na mga delivery riders at manggagawang umaasa sa motorsiklo bilang pangunahing hanap bubuhay.
Sa pamamagitan ng right PH, nagiging tulay siya sa pagitan ng mga aoridad, eksperto at ordinaryong rider upang magkaroon ng mas makabuluhang pag-uusap tungkol sa mga patakaran, problema at solusyon sa transportasyon sa bansa. Bukod sa telebisyon, aktibo rin si J. Taruk sa radio at digital platforms partikular sa ride radio kung saan mas malaya niya na ipapahayag ang kanyang mga pananaw at karanasan.
Do, mas personal ang kanyang tono hindi lamang bilang mamamahayag kundi bilang isang rider, ama at mamamayan na may sariling pinagdaanang laban at pagninilay. Ang ganitong plataporma ay nagbibigay sa kanya ng pagkakataong makipag-ugnayan ng direkta sa kanyang audience. Makinig sa kanilang mga kwento at talakayin ng mga issy madalas ay hindi nabibigyan ng sapat na espasyo sa mainstream media.

Sa labas ng proponal na gawain, mas inuuna na rin ni Jay ang kanyang pamilya lalo na pag-aalaga at pagbibigay ng oras sa kanyang anak. Ang desisyong ito ay hindi nangangahulug ang pagtalikod sa kanyang bukasyon bilang mamamahayag kundi isang muling pagbibigay kahulugan dito. Para sa kanya, ang tunay na serbisyo publiko ay nagsisimula rin sa loob ng tahanan sa pagiging present na magulang at sa paghubog ng mga pagpapahalagang nais niyang makita sa susunod na henerasyon.
Ang balanseng ito sa pagitan ng trabaho at personal na buhay ang isa sa pinakamahalagang aral na dala ng kanyang kasalukuyang yugto. Sa kabuuan. Ang buhay ni J. Taru kay isang malinaw na larawan ng isang mamamahayag na hindi natakot magbago, umatras at pumili ng mas tahimik ngunit makabuluhang landas.
Siya’y patunay na ang tunay na sukatan ng tagumpay ay hindi lamang ang kasikatan o parangal kundi ang kakayahang manatiling tapat sa sariling prinsipyo at pamilya. Sa bawat kalsadang kanyang tinatahak at bawat kwentong kanyang ibinabahagi, iniwan niya ang marka ng isang taong may malasakit, integridad at pusong handang magsilbi.
>> [musika] [musika]